انواع صندوق‌هاي محيط‌زيست

- Environmental Tax- Penalties- Products Charges- Directed Credit Funds- Non-Governmental Organization- dept- for – nature swaps

انواع صندوق‌هاي محيط‌زيست معمولاً بر اساس ماهيت و كاركرد سه نوع صندوق محيط‌زيستي در جهان وجود دارد: الف) صندوق تخصيص ماليات: اين صندوق‌ها عموماً توسط دولت‌ها تأسيس و از محل وجوه ماليات‌هاي زيست‌محيطي()، جرايم آلودگي()، هزينه‌هاي حاصل از عوارض بر محصولات()، هزينه‌هاي استفاده از محيط‌زيست به‌صورت عوارض تأمين مي‌شوند. اين صندوق‌ها، تأمين منابع مالي فعاليت‌ها بهسازي محيط‌زيست، تخصيص وام‌هاي ارزان به صنايع و فعاليت‌ها آلوده‌كننده و كمك‌هاي بلاعوض جهت مقابله با محيط‌زيست را برعهده دارند. عموماً چنين صندوق‌هايي به‌عنوان بخشي از تشكيلات وزارت محيط‌زيست كشورها يا تحت وزارتخانه‌هاي مرتبط با محيط‌زيست فعاليت مي‌كنند. اين صندوق‌ها وصول ماليات و عوارض را تسهيل كرده و مي‌توانند و نقش مؤثري در تجميع ماليات‌ها و عوارض©155© زيست‌محيطي دارند. ب) صندوق‌هاي اعتباري اداره شده (هدايت شده)(): اين صندوق‌ها با هدف واسطه‌گري و عامل مالي به‌وسيله سازمان‌هاي بين‌المللي مانند بانك جهاني يا توسط حكومت‌هاي ملي تأسيس مي‌شوند. صندوق‌هاي مذكور به‌منظور تأمين مالي بنگاه‌هاي تجاري كوچك و پروژه‌هاي مربوط به شهرداري‌ها تأسيس مي‌شوند و از تأمين مالي مستقيم طرح‌ها اجتناب مي‌كنند. تجربه تأسيس اين صندوق‌ها نشان داده است كه اين صندوق به ندرت باعث تغييرات و بهسازي‌هاي كلان محيط‌زيستي مي‌شوند. بانك جهاني در چند كشور از جمله چين و روسيه چنين صندوق‌هايي را تأسيس كرده است. ج) صندوق سبز صندوق‌هاي سبز عمدتاً از طريق تشكل‌هاي محيط‌زيستي مردم نهاد (NGOs)() تشكيل شده و منابع مالي آن نيز از طريق اعضا و علاقمندان به محيط‌زيست تأسيس مي‌شود. ماهيت و كاركرد اين صندوق‌ها به گونه‌اي است كه عمدتاً براي تأمين منابع مالي حفاظت از پارك‌هاي ملي، فعاليت‌ها حفاظت از تنوع زيستي، يا پروژه‌هاي مشابه مورد استفاده قرار مي‌گيرند. در برخي موارد درآمدهاي حاضل از گردشگري طبيعي نيز توسط اين صندوق‌ها جذب شده و منابع حاصل از آنها براي حفاظت از مناطق طبيعي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در تقسيم‌بندي ديگر نيز صندوق‌ها را از منظر دولتي بودن يا غيردولتي بودن در سه گروه طبقه‌بندي مي‌كنند: يك) صندوق‌هاي ملي محيط‌زيست: بخش اعظم منابع مالي اين صندوق‌ها را دولت تأمين مي‌كند. آنها از طيف گسترده‌‌اي از فعاليت‌ها زيست‌محيطي حمايت كرده و دامنه فعاليت‌ها آنها بسيار گسترده است و در بيشتر كشورهاي جهان فعال هستند. دو) صندوق‌هاي حفاظت از محيط‌زيست و منابع طبيعي: اين صندوق‌ها بيشتر براي حفاظت از منابع طبيعي و مناطق تحت حفاظت به‌ويژه در كشورهاي در حال توسعه تأسيس مي‌شوند. يكي از سازوكارهاي تأمين منابع مالي اين صندوق‌ها «روش قرض براي معامله با طبيعت()» كه از سال 1980 توسعه‌يافته است. اين روش تمايل كشورهاي توسعه‌يافته را براي كمك به كشورهاي فقير (در حال توسعه) جهت حفاظت از منابع محيط‌زيستي منحصر به‌فرد يا منابع طبيعي در معرض تهديد، نشان مي‌دهد. بر اساس اين معاوضه، يك سازمان يا گروه ذي‌نفع خارجي، بخشي از بدهي‌هاي ملي كشور فقير را خريداري مي‌كند (معمولاً اين كار از طريق بانك‌هاي خصوصي صورت مي‌گيرد). در مرحله بعد توافق مي‌شود كشور متعهد به جاي پرداخت بدهي، نگهداري و حفاظت از يك منطقه حفاظت شده يا پارك ملي را به سازمان خارجي واگذار نمايد. مبلغي معادل بدهي خريداري شده در حساب يا صندوق خاص (معمولاً با ارز محلي) نگهداري مي‌شود تا جهت حفاظت و مديريت مناطق حفاظت شده و تأمين منافع تنوع زيستي مورد استفاده قرار گيرد. چنين سازوكاري در بسياري از كشورهاي واقع در مناطق استوايي در امريكاي جنوبي از جمله كشور كاستاريكا مورد استفاده قرار مي‌گيرد. سه) صندوق حمايت از سازمان غيردولتي حامي محيط‌زيست: اين صندوق‌ها بيشتر با هدف حمايت و پشتيباني از سازمان‌هاي غيردولتي مردم نهاد و جوامع محلي براي اجراي پروژه‌هاي حفاظت از محيط‌زيست و توسعه پايدار تشكيل مي‌شوند. مهمترين هدف احداث اين صندوق‌ها تقويت و توانمندسازي جوامع مدني براي حفاظت از محيط‌زيست است. ساختار قانوني اين صندوق‌ها بسته به ويژگي‌هاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي و قواعد حاكم بر هر كشور متفاوت است و عمدتاً به‌صورت بنيادها فعاليت مي‌كنند. منابع مالي اين صندوق‌ها عمدتاً از ماليات‌ها يا كمك‌هاي داوطلبانه اعضا و ساير كمك‌هاي داوطلبانه تأمين مي‌شود. در برخي از كشورها نيز دولت‌ها به اين صندوق‌ها كمك مي‌كنند و در برخي از كشورها نيز از طريق كمك‌هاي بين‌المللي منابع مالي لازم اين صندوق‌ها تأمين مي‌شود.

دسته بندی ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد

ارسال دیدگاه ها

کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف