آیین نامه اجرایی ماده 63 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین

تصویبنامه هیات وزیران درخصوص آیین نامه اجرایی ماده 63 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین ابلاغ شد.

تصویبنامه مصوب جلسه مورخ 99/07/27 هیات وزیران درخصوص "آیین نامه اجرایی ماده 63 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین" طی نامه شماره 87345 مورخ 99/08/03 توسط معاون اول رییس جمهور ابلاغ شد.

 

وزارت راه و شهرسازی وزارت امور اقتصادی و دارایی وزارت امور خارجه

وزارت کشور وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح

سازمان برنامه و بودجه کشور بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

هیئت وزیران در جلسه 27/7/1399 به پیشنهاد مشترک وزارتخانه­های راه و شهرسازی و امور اقتصادی و دارایی و سازمان برنامه و بودجه کشور و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و به استناد ماده (63) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین - مصوب 1373- آیین­نامه اجرایی ماده یادشده را به شرح زیر تصویب کرد:

 

آیین­نامه اجرایی ماده (63) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین

ماده 1- در اين آیين­نامه، اصطلاحات زیر در معاني مشروح مربوط به كار مي­روند:

1- قانون: قانون وصول برخي از درآمدهاي دولت و مصرف آن در موارد معين – مصوب 1373-

2- شركت: شركت فرودگاه­ها و ناوبری هوایی ایران (مادر تخصصی)

3- سازمان: سازمان هواپيمايي كشوري

4- هواپیما: پرنده یا وسیله نقلیه­ای که بتواند در نتیجه عکس­العمل هوا خود را در فضا نگه دارد.

5- هوانوردی عمومی و منطقه­ای: کلیه فعالیت­های هوانوردی اعم از پروازهای برنامه­ای و غیربرنامه­ای مسافری، باری، آموزشی، تفریحی، خدمات ویژه و شخصی با  هواپیماهای دارای حداکثر وزن برخاست (9 تن).

ماده 2- بهاي خدمات موضوع بند (الف) ماده (63) قانون، به شرح جدول شماره (1) پيوست كه تأييدشده به مهر دفتر هیئت دولت است، تعيين مي­شود و شركت از مقامات، مهمانان و مسافران خارجي كه از سالن­های اختصاصی (پاويون) فرودگاه­هاي كشور استفاده مي­كنند، مبالغ مندرج در جدول يادشده را دريافت مي­نمايد.

تبصره اتباع كشورهايي كه حسب اعلام وزارت امور خارجه از مقامات و مسافران ايراني وجوه مشابهي دريافت نمي­كنند، مشمول این ماده نخواهند بود.

ماده 3- بهاي خدمات فرودگاهي و پروازي موضوع بند (ب) ماده (63) قانون به شرح جداول شماره (1-2) و (2-2) پيوست كه تأييدشده به مهر دفتر هیئت دولت است، تعيين مي­شود.

تبصره 1 مبناي محاسبه وزن هواپيما، حداكثر وزن مجاز هواپیما هنگام برخاست (MTOW) مندرج در گواهينامه معتبر صلاحيت پرواز هواپیما مي‌باشد. در صورت عدم ارایه گواهینامه مذکور توسط شرکت­های هواپیمایی، حداکثر وزن مجاز هواپیما رقم مندرج در نشریه کارخانه سازنده هواپیما یا نشریات معتبر بین­المللی (به انتخاب شرکت) است.

تبصره 2 هواپيماهاي دولتي اعم از نظامي و غيرنظامي كه حسب مجوزهاي خاص صادر شده از سوي سازمان، غير از انجام وظايف اختصاصي خود، به حمل و نقل مسافر، بار و محمولات پستي به صورت تجاري مبادرت مي ورزند، مشمول بهاي خدمات مقرر در جداول شماره (1-2) و (2-2) پيوست مي­باشند.

ماده 4 هواپيماهايي كه در مالكيت يا اجاره اشخاص ايراني هستند، مشروط بر اينكه مركز فعاليت آنها در ايران باشد، مشمول پرداخت معادل ريالي مبالغ تعيين شده در جداول شماره (1-2) و (2-2) پيوست خواهند بود.

ماده 5- مديريت­هاي ذي­ربط در فرودگاه­هايي كه توسط مؤسساتي غير از شركت اداره مي‌شوند، از جمله فرودگاه­های امام­خمینی (ره)، کیش، قشم، عسلویه و پیام موظفند بهاي خدمات موضوع ردیف (1) جدول شماره (1-2) و بخش (الف) از ردیف (1) جدول شماره (2-2) پيوست را از هواپيماهاي خارجي يا داخلي دريافت و به حساب درآمدهاي شركت در نزد خزانه واريز نمايند و یا بهای خدمات مذکور مستقیماً به حساب شرکت نزد خزانه واریز گردد. سایر خدمات ناوبری هوایی و فرودگاهی که توسط شرکت به فرودگاه­های مذکور ارایه می­گردد، از طریق انعقاد قرارداد و یا صدور صورتحساب مربوط خواهد بود.

ماده 6- براي دريافت معادل ريالي مبالغ ارزي مذكور در جداول پيوست اين آیين­نامه، نرخ رسمي اعلام­شده توسط بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران مبناي محاسبه قرار مي­گيرد.

ماده 7- موارد زیر مشمول پرداخت بهای خدمات موضوع جداول شماره (1-2) و (2-2) پيوست نمی‌باشند:

1- هواپيماهاي اختصاصي رؤسای کشورها یا مقامات دولتی که توسط دولت جمهوری اسلامی ایران دعوت شده­اند.

2- هواپيماهايي كه با موافقت مراجع صلاحیت­دار مربوط (هر یک از وزارتخانه­های راه و شهرسازی، کشور، اطلاعات، امورخارجه و یا ستاد کل نیروهای مسلح) به منظور همكاري­هاي نظامي، تجسس، امداد و نجات در موارد غيرمترقبه مانند سیل و زلزله از فرودگاه­هاي کشور استفاده مي‌نمايند.

3- پروازهای آزمایشی که به دستور سازمان و به منظور احراز صلاحیت پرواز هواپیما انجام می­شوند.

4- پروازهای وارسی پرواز که به منظور واسنجی (کالیبراسیون) دستگاه­های کمک ناوبری زمینی و یا اعتبارسنجی طرح­ها و دستورالعمل­های پروازی و فرودگاهی انجام می­شوند.

ماده 8 صددرصد (100%) وجوه حاصل از اجراي جداول شماره (1)، (1-2) و (2-2) پیوست، متعلق به شرکت بوده و جهت هزینه­کرد در اجرای مأموریت­های شرکت از جمله نوسازی سامانه­های ناوبری هوایی و توسعه فرودگاه­های تحت مالکیت شرکت، به حساب درآمد شركت نزد خزانه واريز مي­شود.

ماده 9- بهای ارایه خدمات موضوع ردیف­های (2) و (4) جدول شماره (1-2) پیوست، برای شرکت­های حمل و نقل هوایی ایرانی که مرکز فعالیتشان در ایران می­باشد، در پروازهای داخلی به شرح زیر است:

1- فرودگاه­های امام­خمینی (ره)، مهرآباد، مشهد، شیراز و کیش به میزان صددرصد (100%)
بهای خدمات مذکور.

2- فرودگاه­های اهواز، اصفهان، تبریز و بندرعباس به میزان نود درصد (90%) بهای خدمات مذکور.

3- فرودگاه­های کرمان، آبادان، یزد، کرمانشاه، زاهدان، قشم، عسلویه، بوشهر، رشت، ارومیه و ساری
به میزان هفتاد درصد (70%)  بهای خدمات مذکور.

4- سایر فرودگاه­های کشور به میزان پنجاه درصد (50%) بهای خدمات مذکور.

ماده 10 به منظور رونق و توسعه حمل و نقل هوایی، ایجاد و حفظ شرایط رقابتی:

1- در پروازهای عبوری و پروازهای بین­المللی در فرودگاه­های کشور، شرکت مجاز است نسبت به کاهش و یا افزایش بهای خدمات جدول شماره (1-2) پیوست، تا سقف پنجاه درصد (50%) و اعطای مشوق­های ممتاز برای مشتریان بالقوه و بالفعل، با تصویب هیئت مدیره شرکت و در چهارچوب دستورالعمل ابلاغی وزیر راه و شهرسازی اقدام نماید.

2- در پروازهای هوانوردی عمومی و منطقه­ای (هواپیماهای دارای حداکثر وزن (9) تن) در فرودگاه­های کشور، شرکت مجاز به کاهش و یا افزایش بهای خدمات موضوع جدول شماره (2-2) پیوست تا سقف سی درصد (30%)، با تصویب هیئت مدیره شرکت و در چهارچوب دستورالعمل ابلاغی وزیر راه و شهرسازی می­باشد.

3- میزان بهای خدمات موضوع جداول شماره (1-2) و (2-2) پیوست و نحوه وصول آنها در فرودگاه­های تحت مالکیت شرکت که براساس قوانین و مقررات کشور، با مشارکت و سرمایه­گذاری بخش خصوصی داخلی و یا خارجی ایجاد و یا توسعه می­یابند، براساس طرح توجیه اقتصادی و الگوی مالی پروژه و طرح­های مربوط قابل افزایش یا کاهش است و عوارض یادشده پس از تصویب وزیر راه و شهرسازی، قابل اجرا و وصول است.

4- شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده­های نفتی ایران مجاز است با هماهنگی شرکت نسبت به اعطای تخفیف در نرخ سوخت تحویلی به هواپیماهای خارجی که صرفاً به منظور سوخت­گیری در هر یک از فرودگاه­های کشور توقف می­نمایند، اقدام نماید.

ماده 11 تشخيص ميزان مناسب، در مواردي كه در جداول پيوست براي آنها حداقل و حداكثر در نظر گرفته شده است، توسط شرکت انجام می­شود.

ماده 12 - اشخاص حقيقي و حقوقي استفاده­كننده از خدمات موضوع جداول شماره (1-2) و (2-2) پيوست، موظفند ظرف يك ماه پس از وصول صورت­حساب بهاي خدمات فرودگاهي و ناوبري و یا براساس مدت زمان مصرح در قرارداد منعقده، نسبت به واريز آن به حساب درآمدهاي شركت نزد خزانه اقدام نمايند.

ماده 13 در صورت عدم پرداخت به موقع صورتحساب­هاي ارسالي، اقدامات زير انجام می­شود:

1- ارسال اخطار كتبي در دو مرحله به فاصله ده روز.

2- دريافت خسارت تأخير تأديه به صورت روز شمار بر اساس آخرین متوسط شاخص نرخ تورم اعلام شده از سوی بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران.

3- اعلام شرکت هواپیمایی بدهکار به سازمان.

4- جلوگیری از صدور مجوز درخواست پروازهای جدید شرکت­های هواپیمایی بدهکار و یا ساير اقدامات به تشخيص سازمان در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط.

5- انجام کلیه اقدامات اداری و قضایی برای وصول مطالبات شرکت­های هواپیمایی از جانب شرکت، موضوع بند (5) ماده (53) قانون احکام دایمی برنامه­های توسعه کشور – مصوب 1395-.

ماده 14 - تصويب­نامه­های شماره 80689/ت35632هـ مورخ 27/4/1391، شماره 120944/ت47645هـ مورخ 15/10/1393، شماره 123440/ت51533هـ مورخ 22/9/1394 و شماره  71774/ت55271هـ
مورخ 3/6/1397 لغو مي­شوند.

اسحاق جهانگیری

معاون اول رييس­جمهور

دریافت متن کاملdownlod

برچسب ها

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف