رای شماره 737 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال ماده 5 تعرفه عوارض سال 1395، ماده 6 تعرفه عوارض سال 1396، صفحه 7 و 8 دفترچه تعرفه عوارض سال 1397، صفحه 10 و 11 دفترچه عوارض سال 1398 و ابطال ماده 14 سال‌های 1395، 1396 و 1397 شورای اسلامی شهر دامغان

تاریخ دادنامه: 1399/2/58   شماره دادنامه: 737    شماره پرونده: 9803389

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: سازمان بازرسی کل کشور

موضوع شکایت و خواسته: 1ـ ابطال ماده 5 تعرفه عوارض سال 1395، ماده 6 تعرفه عوارض سال 1396، صفحه 7 و 8 دفترچه تعرفه عوارض سال 1397، صفحه 10 و 11 دفترچه عوارض سال 1398 با موضوع هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند مصوب شورای اسلامی شهر شاهرود

2ـ ابطال ماده 14 سال‌های 1395، 1396 و 1397 با موضوع تعرفه عوارض پارکینگ و عوارض تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری مصوب شورای اسلامی شهر دامغان

گردش کار: سرپرست معاونت حقوقی و نظارت همگانی سازمان بازرسی کل کشور به موجب شکایت نامه شماره 300/199643 ـ 1398/8/20 اعلام کرده است که:

" احتراماً مصوبات شورای اسلامی شهرهای شاهرود و دامغان در مورد کسر یا حذف پارکینگ طی سال‌های 1395 الی 1397 در این سازمان مورد بررسی قرار گرفت که نتیجه امر به شرح ذیل جهت استحضار اعلام می‌گردد:

1ـ شورای اسلامی شهر شاهرود مطابق ماده 6 لایحه عوارض محلی سال 1391 و تبصره 5 از بند 4 لایحه عوارض محلی سال 1392، مبادرت به وضع عوارض بابت حذف یا کسر پارکینگ نموده که مغایرت قانونی اقدام مذکور طی نامه شماره 51505 ـ 1392/4/34 سازمان بازرسی کل کشور به دیوان عدالت اداری منعکس و تقاضای ابطال مصوبات مورد اشاره شد که پس از رسیدگی‌های لازم، نهایتاً از سوی آن مرجع دادنامه شماره 52ـ 1392/7/5 مبنی بر ابطال مغایرت‌های یاد شده صادر گردید. رأی مذکور در تاریخ 1395/4/4 به شورای اسلامی شهر شاهرود ابلاغ و در ادامه شورای اسلامی مراتب را طی نامه شماره 1103ـ 1395/4/19 برای بهره‌برداری و اقدام قانونی به شهرداری ابلاغ نموده است. همچنین شورای مذکور در سال 1393 در دفترچه لایحه عوارض محلی موضوع ماده 4 و تبصره‌های 1 الی 5 مندرج در صفحه 34 لایحه عوارض محلی سال 1393 نیز مبادرت به وضع عوارض بابت حذف یا کسر پارکینگ نموده که پس از درخواست این سازمان هیأت عمومی دیوان به موجب دادنامه 840 الی 860 ـ 1396/9/7 مصوبه موصوف را مغایر با قانون و خارج از اختیارات مرجع تصویب تشخیص و ابطال نموده است. لیکن شهرداری و شورای اسلامی شهر شاهرود بدون توجه به آراء صادره، در لوایح وضع عوارض محلی سال‌های 1395، 1396، 1397 و 1398 به شرح ذیل مبادرت به تصویب تعرفه مبنی بر دریافت عوارض حذف پارکینگ از مؤدیان نموده است:

ماده 5 تعرفه عوارض صفحات 49 و 50 سال 1395

ماده 6 تعرفه عوارض صفحات 48، 47 و 50 سال 1396

صفحه‌های 7 و8 دفترچه لایحه عوارض سال 1397 با موضوع هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند.

صفحه‌های 10 و 11 دفترچه لایحه عوارض سال 1398 با موضوع هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند.

شایان ذکر است مجموع ارقام دریافت شده طی سه سال مورد رسیدگی واریز شده در کد 20100 با عنوان عوارض حذف پارکینگ (فروش پارکینگ) مبلغ 68/408 میلیون ریال بوده است.

2ـ عملکرد شهرداری دامغان طی سال‌های 1395 الی 1397 مؤید آن است که همه ساله در پی تصویب دفترچه عوارض محلی از سوی شورای اسلامی شهر دامغان، شهرداری مبادرت به دریافت مبالغی تحت عنوان عوارض پارکینگ برای مواردی که امکان تأمین پارکینگ در ساختمان‌ها (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و...) وجود نداشته باشد را به موقع اجرا گذاشته و از شهروندان وصول نموده است. مطابق تعرفه سنوات یاد شده مصوبات به شرح ذیل بوده است:

 سال 1395 طبق ماده 14 صفحات 20 و 21 دفترچه عوارض محلی با عنوان تعرفه عوارض پارکینگ

سال 1396 طبق ماده 14 صفحات 21 و 22 دفترچه عوارض محلی با عنوان تعرفه عوارض پارکینگ

سال 1397 طبق ماده 14 صفحات 22 و 23 دفترچه عوارض محلی با عنوان عوارض تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری

 شایان ذکر است مبلغ دریافت شده مطابق صورت‌های مالی و گزارش تفریغ سنوات مورد رسیدگی واریز شده در کد 0201002 با عنوان عوارض حذف پارکینگ طی سال 1395 مبلغ 7/854/643/448 ریال، سال 1396 مبلغ 4/029/760/850 ریال و سال 1397 مبلغ 5/992/750/947 ریال بوده است. این در حالی است که قانونگذار به موجب تبصره 5 ماده 100 قانون شهرداری در خصوص عدم رعایت پارکینگ یا کسری آن تعیین تکلیف نموده و هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز به موجب دادنامه‌های متعدد از جمله آراء شماره 770 ـ 1391/9/18، 52ـ 1392/7/5 مصوبات شوراهای اسلامی شهرهایی را که اقدام به وضع عوارض در مورد حذف یا کسر پارکینگ کرده‌اند را ابطال نموده است. بنا به مراتب ماده 5 تعرفه عوارض (صفحات 49 و 50) سال 1395، ماده 6 تعرفه عوارض (صفحات 47، 48 و 50) سال 1396، صفحه‌های 7 و 8 دفترچه لایحه عوارض سال 1397، صفحه‌های 10 و 11دفترچه لایحه عوارض سال 1398 شورای اسلامی شهر شاهرود و ماده 14 (صفحات 20 و 21) دفترچه عوارض محلی سال 1395، ماده 14 (صفحات 21 و 22) دفترچه عوارض محلی سال 1396 و ماده 14 (صفحات 22 و 23) دفترچه عوارض محلی سال 1397 شورای اسلامی شهر دامغان با قانون فوق‌الاشاره و خارج از حدود و اختیارات واضع تشخیص (و با امعان نظر به دادنامه‌های متعدد صادره توسط هیأت عمومی دیوان در موارد مشابه) و در اجرای تبصره 2 بند (د) ماده 2 قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال آنها (به صورت فوق‌العاده و خارج از نوبت) در هیأت عمومی دیوان (با لحاظ ماده 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری) مورد درخواست می‌باشد.

 مزید امتنان است دستور فرمایید از نتیجه اقدام و تصمیم متخذه این سازمان را مطلع نمایند. در خاتمه صدور دستور موقت در خصوص مصوبه شورای اسلامی شهر شاهرود در سال 1398 مندرج در صفحه‌های 10 و 11 دفترچه لایحه عوارض سال 1398 (با عنوان هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند) که شهرداری شهر موصوف بر مبنای آن هم اکنون اقدام به اخذ وجوه غیرقانونی از شهروندان می‌نماید، جهت جلوگیری از ورود خسارتی که جبران آن در آینده متعسر خواهد بود، مورد تقاضاست."

متن مقرره‌های مورد اعتراض به شرح زیر است:

" سال 1395 شاهرود

5 ـ عوارض حذف پارکینگ در زمان صدور پروانه برای ساختمان‌هایی که (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و غیره) برابر ضوابط طرح تفصیلی میسر بوده و یا در مناطقی که به شرح زیر امکان تأمین پارکینگ در آن وجود نداشته باشد (با تصویب شهردار) به شرح جدول ذیل قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

تبصره: با شرایط مورد نظر حداکثر تا 2 واحد کسری پارکینگ بر اساس فرمول ذیل قابل محاسبه می‌باشد. برای بیشتر از آن با توافق شهرداری و مالک و تصویب شورای اسلامی شهر عوارض آن وصول خواهد شد.

1ـ ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

2ـ ساختمان در فاصله یکصد متری تقاطع خیابانهای به عرض 20 متر و بیشتر واقع شده و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

3ـ ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

4ـ ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

5 ـ ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

6 ـ در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر فنی نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

 

تبصره1: مالک می‌تواند به جای پرداخت مبالغ کسری پارکینگ، نسبت به خریداری یک قطعه زمین در شعاع حداکثر 200 متری به میزان 20 مترمربع به ازای هر واحد کسری پارکینگ اقدام نماید. این زمین می‌بایست در تملک و تصرف شهرداری قرار گیرد.

تبصره2: در هر صورت عوارض کسر یک واحد پارکینگ از مبلغ سی و پنج میلیون ریال کمتر نباید باشد.

تبصره3: ساختمانهای یک طبقه مسکونی و تجاری که قبل از سال 1374 احداث شده باشند مشمول عوارض پارکینگ نمی‌باشند.

تبصره4: حذف شد

تبصره5: برای متقاضیانی که در گذشته نسبت به خرید پارکینگ اقدام نموده‌اند. زمان تجدید بنا (نوسازی) به تعداد پارکینگ‌هایی که خریداری نموده‌اند مشروط به اینکه بر اساس اصول فنی (بخشنامه وزارت کشور ـ ضوابط طرح تفصیلی) امکان تأمین پارکینگ نداشته باشند 50% عوارض روز قابل محاسبه خواهد بود.

تبصره6: با توجه به اینکه برابر ضوابط طرح تفصیلی در ساختمان‌های سه واحد و بیشتر، می‌بایست به ازای هر واحد پارکینگ 25 مترمربع مساحت جهت پارک و مانور خودروها در نظر گرفته شود به شهرداری اجازه داده می‌شود در صورتی که امکان پارک خودرو و تردد خودروها در پارکینگ مقدور بوده و در هنگام پارک، مانع.....

سال 1396 شاهرود

6 ـ عوارض عدم احداث پارکینگ (برابر ضوابط طرح تفصیلی و یا در مناطقی که به شرح زیر امکان تأمین پارکینگ در آن وجود نداشته باشد) در زمان صدور پروانه برای ساختمان‌ها (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و غیره) به شرح جدول ذیل قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

1ـ ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

2ـ ساختمان در فاصله یکصد متری تقاطع خیابانهای به عرض 20 متر و بیشتر واقع شده و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

3ـ ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

4ـ ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

5 ـ ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

6 ـ در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر فنی نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

تبصره: به استثناء موارد فوق و با اخذ مجوز از مراجع قانونی حداکثر تا 2 واحد کمبود پارکینگ بر اساس فرمول ذیل قابل محاسبه می‌باشد و برای بیشتر از آن (مازاد بر دو واحد) با توافق شهرداری و مالک و تصویب شورای اسلامی شهر بهاء آن وصول خواهد شد. به جهت ایجاد وحدت رویه در توافقات، شهرداری موظف گردید حداکثر تا پایان اردیبهشت ماه سال 1396 آیین‌نامه اجرایی این تبصره را تدوین و به تصویب شورای اسلامی شهر برساند در غیراین صورت ملاک محاسبه کمبود پارکینگ صرفاً جدول ذیل خواهد بود:

 

 

تبصره1: مالک می‌تواند به جای پرداخت مبالغ عوارض عدم احداث پارکینگ، نسبت به خریداری یک قطعه زمین در شعاع حداکثر 200 متری به میزان 20 مترمربع به ازای هر واحد کمبود پارکینگ اقدام نماید. این زمین می‌بایست در تملک و تصرف شهرداری قرار گیرد.

تبصره2: ساختمانهای یک طبقه مسکونی و تجاری که قبل از سال 1374، احداث شده باشند، مشمول پرداخت عوارض عدم احداث پارکینگ نمی‌باشند.

تبصره3: برای متقاضیانی که در گذشته نسبت به پرداخت عوارض عدم احداث پارکینگ اقدام نموده‌اند. زمان تجدید بنا (نوسازی) به تعداد پارکینگ‌هایی که خریداری نموده‌اند مشروط به اینکه بر اساس اصول فنی (بخشنامه وزارت کشور ـ ضوابط طرح تفصیلی) امکان تأمین پارکینگ نداشته باشند 50% عوارض روز قابل محاسبه خواهد بود.

سال 1397ـ شاهرود

هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند.

هزینه تأمین پارکینگ (برابر ضوابط طرح تفصیلی و یا در مناطقی که به شرح زیر امکان تأمین پارکینگ در آن وجود نداشته باشد) در زمان صدور یا اصلاح پروانه برای ساختمان‌ها اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و غیره به شرح جدول ذیل قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

الف) ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

ب) ساختمان در فاصله یکصد متری تقاطع خیابانهای به عرض 20 متر و بیشتر واقع شده و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

ج) ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

د) ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

هـ) ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

و) در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر فنی نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

1ـ هزینه تأمین پارکینگ با اخذ مجوز از مراجع قانونی و یا موارد فوق، حداکثر تا دو واحد کمبود پارکینگ براساس فرمول‌های مندرج در جدول شماره یک قابل محاسبه و وصول می‌باشد.

2ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر دو واحد پس از اخذ مجوز از مراجع قانونی به‌شرح ذیل می‌بایست محاسبه و وصول گردد:

الف ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر دو واحد کسری پارکینگ اعلام شده فوق‌الذکر از پارکینگ 3 الی 10 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/6 به ازای هر واحد

ب ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف) از پارکینگ 11 الی 15 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/5 به ازای هر واحد.

ج ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب) از پارکینگ 16 الی 20 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/4 به ازای هر واحد

د ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج) از پارکینگ 21 الی 25 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/3 به ازای هر واحد

هـ ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د) از پارکینگ 26 الی 3025 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/2 به ازای هر واحد

و ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د ـ هـ) از پارکینگ 31 الی 35 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/1 به ازای هر واحد

ز ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د ـ هـ ـ و) از پارکینگ36 به بالا طبق جدول شماره یک با ضریب 2 به ازای هر واحد

تبصره1: در صورتی که پلاکی دارای هزینه تأمین پارکینگ مختلط (تجاری ـ مسکونی ـ اداری ـ خدماتی و...) باشد عوارض جبران دو واحد بهای تأمین پارکینگ اول که دارای قیمت بیشتری می‌باشد بر اساس فرمول‌های مندرج در جدول شماره یک و بعد از آن بر اساس بندهای (الف) تا (ز) مندرج در بند 2 به ترتیب هر کدام که قیمت بیشتری دارند می‌بایست محاسبه گردد.

تبصره2: مالک (مالکین) می‌تواند به جای پرداخت هزینه تأمین پارکینگ، با نظر شهرداری و شورای اسلامی شهر و در صورت تأیید کمیسیون ماده پنج مبنی بر کاربری زمین مورد نظر شهرداری با کاربری پارکینگ نسبت به خریداری یک قطعه زمین با هر کاربری به غیراز کاربری فضای سبز و باغات در شعاع حداکثر 250 متری به میزان 20مترمربع به ازای هر واحد پارکینگ در معابر با عرض 8 متر و بالاتر اقدام نماید. (مشروط به اینکه قیمت کارشناسی زمین از حداکثر جریمه کسر پارکینگ کمتر نباشد) ضمناً این زمین می‌بایست در تملک و تصرف شهرداری قرار گیرد.

تبصره3: ساختمان‌های یک طبقه مسکونی که قبل از سال 1382، احداث شده و پروانه و پایان کار اخذ نموده‌اند مشمول پرداخت هزینه تأمین پارکینگ نمی‌باشند (ساختمانهای تجاری مشمول این بند نمی‌باشند.)

تبصره4: در خصوص بهای تأمین پارکینگ کلیه املاک قدیمی (با مجوز و بدون مجوز) که قبل از طرح جامع (1359/2/59) احداث گردیده‌اند و قصد تجدید بنا دارند پس از تأیید واحد فنی و شهرسازی پنجاه درصد ارقام جدول شماره یک قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

تبصره5: هزینه تأمین پارکینگ اماکن صرفاً مذهبی نظیر حسینیه، تکایا، مساجد، فاطمیه و... برای هر واحد 100/000 ریال با رعایت موارد فوق و ضوابط طرح تفصیلی (به‌غیر از تجاری) قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

سال 1398 شاهرود

هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند.

هزینه تأمین پارکینگ (برابر ضوابط طرح تفصیلی و یا در مناطقی که به شرح زیر امکان تأمین پارکینگ در آن وجود نداشته باشد) در زمان صدور یا اصلاح پروانه برای ساختمان‌ها اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و غیره به شرح جدول ذیل قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

الف) ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

ب) ساختمان در فاصله یکصد متری تقاطع خیابانهای به عرض 20 متر و بیشتر واقع شده و دسترسی به محل اتومبیل رو نداشته باشد.

ج) ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

د) ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

هـ) ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

و) در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر فنی نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

1ـ هزینه تأمین پارکینگ با اخذ مجوز از مراجع قانونی و یا موارد فوق، حداکثر تا دو واحد کمبود پارکینگ براساس فرمول‌های مندرج در جدول شماره یک قابل محاسبه و وصول می‌باشد.

 

2ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر دو واحد با احتساب کلیه واحدهای قبلی پس از اخذ مجوز از مراجع قانونی به شرح ذیل می‌بایست محاسبه و وصول گردد:

الف ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر دو واحد کسری پارکینگ اعلام شده فوق‌الذکر از پارکینگ 3 الی 10 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/6 به ازای هر واحد

ب ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف) از پارکینگ 11 الی 15 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/5 به ازای هر واحد.

ج ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب) از پارکینگ 16 الی 20 طبق جدول شماره یک با ضریب 4 / 2 به ازای هر واحد

د ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج) از پارکینگ 21 الی 25 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/3 به ازای هر واحد

هـ ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د) از پارکینگ 26 الی 3025 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/2 به ازای هر واحد

و ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د ـ هـ) از پارکینگ 31 الی 35 طبق جدول شماره یک با ضریب 2/1 به ازای هر واحد

ز ـ هزینه تأمین پارکینگ مازاد بر بند (الف ـ ب ـ ج ـ د ـ هـ ـ و) از پارکینگ 36 به بالا طبق جدول شماره یک با ضریب 2 به ازای هر واحد

تبصره1: در صورتی که پلاکی دارای هزینه تأمین پارکینگ مختلط (تجاری ـ مسکونی ـ اداری ـ خدماتی و...) باشد عوارض جبران دو واحد بهای تأمین پارکینگ اول که دارای قیمت بیشتری می‌باشد بر اساس فرمول‌های مندرج در جدول شماره یک و بعد از آن بر اساس بندهای (الف) تا (ز) مندرج در بند 2 به ترتیب هر کدام که قیمت بیشتری دارند می‌بایست محاسبه گردد.

تبصره2: مالک (مالکین) می‌تواند به جای پرداخت هزینه تأمین پارکینگ، با نظر شهرداری و شورای اسلامی شهر و در صورت تأیید کمیسیون ماده پنج مبنی بر کاربری زمین مورد نظر شهرداری با کاربری پارکینگ نسبت به خریداری یک قطعه زمین با هر کاربری به غیراز کاربری فضای سبز و باغات در شعاع حداکثر 250 متری به میزان 20 مترمربع به ازای هر واحد پارکینگ در معابر با عرض 8 متر و بالاتر اقدام نماید. (مشروط به اینکه قیمت کارشناسی زمین از حداکثر جریمه کسر پارکینگ کمتر نباشد) ضمناً این زمین می‌بایست در تملک و تصرف شهرداری قرار گیرد.

تبصره3: ساختمان‌های یک طبقه مسکونی که قبل از سال 1382، احداث شده و پروانه و پایان کار اخذ نموده‌اند مشمول پرداخت هزینه تأمین پارکینگ نمی‌باشند. (ساختمانهای تجاری مشمول این بند نمی‌باشند.)

تبصره4: در خصوص بهای تأمین پارکینگ کلیه املاک قدیمی (با مجوز و بدون مجوز) که قبل از طرح جامع (1359/2/59) احداث گردیده‌اند و قصد تجدید بنا دارند پس از تأیید واحد فنی و شهرسازی پنجاه درصد ارقام جدول شماره یک قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

تبصره5: هزینه تأمین پارکینگ اماکن صرفاً مذهبی نظیر حسینیه، تکایا، مساجد، فاطمیه و... برای هر واحد 100/000 ریال با رعایت موارد فوق و ضوابط طرح تفصیلی (به غیراز تجاری) قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

تعرفه 1395 دامغان

ماده14: تعرفه عوارض پارکینگ

1ـ اخذ عوارض پارکینگ در زمان صدور پروانه ساختمانی، اصلاحی و... فقط در شرایط ذیل که امکان تأمین پارکینگ در ساختمانها (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و...) وجود نداشته باشد مجاز می‌باشد و در سایر موارد مالک مکلف به تأمین 100% پارکینگ با شرایط اعلامی در ضوابط طرح تفصیلی خواهد بود.

الف) ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته که دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ب) ساختمان در فاصله کمتر از 50 متری تقاطع خیابانهای به عرض 24 متر و بیشتر واقع شده که امکان دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ج) ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن سال باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

د) ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

هـ) ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

و) در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر کارشناس فنی شهرداری نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

2ـ شرایط و ضوابط مربوط به وصول و یا تأمین پارکینگ:

1ـ2ـ تعداد پارکینگ مورد نیاز واحدهای تجاری، اداری، خدماتی، صنعتی و مسکونی و... و نحوه تأمین آن مطابق ضوابط طرح تفصیلی شهر تعیین می‌گردد.

2ـ2ـ مساحت هر پارکینگ با توجه به ضوابط طرح تفصیلی شهر 25 مترمربع می‌باشد.

3ـ2ـ در املاک تجاری با مساحت بیشتر از 25 مترمربع به ازای هر یک متر مساحت مازاد، نیم متر پارکینگ محاسبه و وصول می‌گردد.

4ـ2ـ چنانچه موقعیت ملک به گونه‌ای باشد که امکان تأمین پارکینگ مورد نیاز میسر باشد لیکن مالک از اجرای آن خودداری و یا به هر شکل نسبت به حذف پارکینگ‌های مشخص شده در نقشه و پروانه اقدام نموده باشد موظف به تأمین پارکینگ یا پارکینگ‌های مورد نیاز مطابق ضوابط طرح تفصیلی شهر علاوه بر جریمه تعیین شده از سوی کمیسیون ماده صد می‌باشد. در هر حال صرف پرداخت جرائم پارکینگ محمل و مجوزی به جهت عدم تأمین پارکینگ نخواهد بود.

5 ـ2ـ عوارض پارکینگ کاربری مذهبی و واحدهای تجاری واقع در کاربری‌های مذهبی حداکثر تا 2 واحد (معادل 50 مترمربع) به میزان 10% عوارض پارکینگ مناطق مربوطه تعیین می‌گردد.

6 ـ2ـ عوارض پارکینگ کلیه املاک واقع در ناحیه یک طرح تفصیلی شهر با هر نوع کاربری معادل 4 برابر و کلیه املاک خارج از ناحیه یک طرح تفصیلی معادل 2 برابر فرمول مربوطه محاسبه و وصول می‌گردد.

3ـ نحوه محاسبه عوارض پارکینگ:

عوارض هر پارکینگ معادل 70 برابر قیمت تراکم منطقه‌ای مطابق کاربری مربوطه در هر یک از مناطق مختلف شهر (مطابق ماده 13) تعیین می‌گردد.

 

هفتاد برابر قیمت تراکم منطقه‌ای مطابق کاربری مربوطه (بر اساس ماده 13) = عوارض پارکینگ

 

تبصره4: در خصوص گاراژها عوارض بر ارزش افزوده حاصل از ارتقاء کاربری به تجاری تا 10 متر عمق اول معادل عوارض تعیین شده در بلوک‌های مربوطه و مازاد بر ده متر تا عمق بیست متر معادل 60% عوارض عمق اول و عمق بیش تر از 20 متر معادل 30% عوارض عمق اول تعیین می‌گردد. مشروط به آن که در املاک چند بر از قیمت معابر مجاور آن کمتر نگردد. بدیهی است در داخل گاراژها صرفاً صنوف مزاحم شهری همانند (مکانیکی ـ صافکاری ـ تعویض روغنی و...) حق فعالیت و کسب و کار داشته و در صورت تبدیل گاراژ به مجتمع تجاری ما به التفاوت کلیه عوارضات به نرخ روز محاسبه و دریافت خواهد شد.

تبصره5: املاکی که در اثر اجرای طرحهای توسعه شهری (هادی ـ جامع ـ تفصیلی) در شهر دامغان از کاربری مسکونی و یا سایر کاربری‌ها به کاربری تجاری تبدیل گردیده‌اند ولیکن در سوابق پرونده ملکی آنها مدارکی دال بر پرداخت ارزش افزوده حاصل از ارتقاء کاربری به تجاری در آنها موجود نمی‌باشد، به استناد بند (الف) ماده 174 قانون برنامه پنجم توسعه مشمول پرداخت عوارض بر ارزش افزوده مربوطه برابر تعرفه روز (تعرفه سال 1395) می‌باشند.

تبصره6: به استناد بند (الف) ماده 174 قانون برنامه پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران هرگونه تغییر ایجاد شده در کاربری اراضی و املاک سطح شهر (از هر کاربری به کاربری دیگر) که بر اثر اجرای طرحهای توسعه شهری (هادی ـ جامع و تفصیلی) در ادوار گذشته ایجاد شده است مشمول پرداخت عوارض بر ارزش افزوده حاصل از ارتقاء کاربری به نرخ روز می‌باشند. نحوه محاسبه و وصول این عوارض طبق شرایطی است که در این تعرفه پیش‌بینی و مصوب گردیده است.

تعرفه 1396 دامغان

ماده14: تعرفه عوارض پارکینگ

1ـ اخذ عوارض پارکینگ در زمان صدور پروانه ساختمانی، اصلاحی و... فقط در شرایط ذیل که امکان تأمین پارکینگ در ساختمانها (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و...) وجود نداشته باشد مجاز می‌باشد و در سایر موارد مالک مکلف به تأمین 100% پارکینگ با شرایط اعلامی در ضوابط طرح تفصیلی خواهد بود.

الف) ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته که دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ب) ساختمان در فاصله کمتر از 50 متری تقاطع خیابانهای به عرض 24 متر و بیشتر واقع شده که امکان دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ج) ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن سال باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

د) ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

هـ) ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

و) در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر کارشناس فنی شهرداری نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

2ـ شرایط و ضوابط مربوط به وصول و یا تأمین پارکینگ:

1ـ2ـ تعداد پارکینگ مورد نیاز واحدهای تجاری، اداری، خدماتی، صنعتی و مسکونی و... و نحوه تأمین آن مطابق ضوابط طرح تفصیلی شهر تعیین می‌گردد.

2ـ 2ـ مساحت هر پارکینگ با توجه به ضوابط طرح تفصیلی شهر 25 مترمربع می‌باشد.

3ـ2ـ در املاک تجاری با مساحت بیشتر از 25 مترمربع به ازای هر یک متر مساحت مازاد، نیم متر پارکینگ محاسبه و وصول می‌گردد.

4ـ2ـ چنانچه موقعیت ملک به گونه‌ای باشد که امکان تأمین پارکینگ مورد نیاز میسر باشد لیکن مالک از اجرای آن خودداری و یا به هر شکل نسبت به حذف پارکینگ‌های مشخص شده در نقشه و پروانه اقدام نموده باشد، برابر تبصره 5 ماده صد قانون شهرداریها نسبت به طرح موضوع در کمیسیون ماده صد اقدام و پس از صدور رأی جریمه ریالی نسبت به پرداخت آن اقدام می‌نماید.

5 ـ2ـ عوارض پارکینگ کاربری مذهبی و واحدهای تجاری واقع در کاربری‌های مذهبی حداکثر تا 2 واحد (معادل 50 مترمربع) به میزان 7/5% عوارض پارکینگ مناطق مربوطه تعیین می‌گردد.

6 ـ2ـ عوارض پارکینگ کلیه املاک واقع در ناحیه یک طرح تفصیلی شهر با هر نوع کاربری معادل 4 برابر و کلیه املاک خارج از ناحیه یک طرح تفصیلی معادل 2 برابر فرمول مربوطه محاسبه و وصول می‌گردد.

3ـ نحوه محاسبه عوارض پارکینگ:

عوارض هر پارکینگ معادل 70 برابر قیمت تراکم منطقه‌ای مطابق کاربری مربوطه در هر یک از مناطق مختلف شهر (مطابق ماده 13) تعیین می‌گردد.

 

هفتاد برابر قیمت تراکم منطقه‌ای مطابق کاربری مربوطه (بر اساس ماده 13) = عوارض پارکینگ

 

تعرفه 1397 دامغان

ماده14: عوارض تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری

این عوارض به استناد بند (ب) ماده 174 قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مبنی بر تعیین سهم شهروندان در تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری، نگهداری، توسعه و عمران شهری تعیین می‌گردد.

1ـ اخذ عوارض فوق در زمان صدور پروانه ساختمانی، اصلاحی و... فقط در شرایط ذیل که امکان تأمین پارکینگ در ساختمانها (اعم از مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی و...) وجود نداشته باشد مجاز می‌باشد و در سایر موارد مالک مکلف به تأمین 100% پارکینگ با شرایط اعلامی در ضوابط طرح تفصیلی خواهد بود.

الف) ساختمان در بر خیابانهای سریع‌السیر به عرض 45 متر و بیشتر قرار داشته که دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ب) ساختمان در فاصله کمتر از 50 متری تقاطع خیابانهای به عرض 24 متر و بیشتر واقع شده که امکان دسترسی به محل اتومبیل رو وجود نداشته باشد.

ج) ساختمان در محلی قرار گرفته باشد که ورود به پارکینگ مستلزم قطع درختان کهن سال باشد که شهرداری اجازه قطع آن را نداده است.

د) ساختمان در بر کوچه‌هایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم کوچه، امکان عبور اتومبیل نباشد.

هـ) ساختمان در بر معبری قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد، احداث پارکینگ در آن از نظر فنی مقدور نباشد.

و) در صورتی که وضع و فرم زمین زیر ساختمان به صورتی باشد که از نظر کارشناس فنی شهرداری نتوان در سطح طبقات احداث پارکینگ نمود.

2ـ شرایط و ضوابط مربوط به وصول و یا تأمین پارکینگ:

1ـ2ـ تعداد پارکینگ مورد نیاز واحدهای تجاری، اداری، خدماتی، صنعتی و مسکونی و... و نحوه تأمین آن مطابق ضوابط طرح تفصیلی شهر تعیین می‌گردد.

2ـ 2ـ مساحت هر پارکینگ با توجه به ضوابط طرح تفصیلی شهر 25 مترمربع می‌باشد.

3ـ2ـ در املاک تجاری با مساحت بیشتر از 25 مترمربع به ازای هر یک متر مساحت مازاد، نیم متر پارکینگ محاسبه و وصول می‌گردد.

4ـ2ـ چنانچه موقعیت ملک به گونه‌ای باشد که امکان تأمین پارکینگ مورد نیاز میسر باشد لیکن مالک از اجرای آن خودداری و یا به هر شکل نسبت به حذف پارکینگ‌های مشخص شده در نقشه و پروانه اقدام نموده باشد، برابر تبصره 5 ماده صد قانون شهرداریها نسبت به طرح موضوع در کمیسیون ماده صد اقدام و پس از صدور رأی جریمه ریالی نسبت به پرداخت آن اقدام می‌نماید.

5 ـ2ـ عوارض فوق در کاربری مذهبی و واحدهای تجاری واقع در کاربری‌های مذهبی حداکثر تا 2 واحد (معادل 50 مترمربع) به میزان 5% عوارض پارکینگ مناطق مربوطه تعیین می‌گردد.

6 ـ2ـ عوارض فوق در کلیه املاک واقع در ناحیه یک طرح تفصیلی شهر با هر نوع کاربری معادل 4 برابر و کلیه املاک خارج از ناحیه یک طرح تفصیلی معادل 2 برابر فرمول مربوطه محاسبه و وصول می‌گردد.

7ـ2ـ جهت احداث طبقه اول ساختمان‌های تک واحدی با عمر بیش از 5 سال که امکان تأمین پارکینگ آن میسر نمی‌باشد عوارض فوق اخذ می‌گردد.

3ـ نحوه محاسبه عوارض تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری:

 

هفتاد برابر عوارض مازاد بر تراکم منطقه‌ای مطابق کاربری مربوطه (بر اساس ماده 13) = عوارض تأمین هزینه‌های خدمات عمومی و شهری

 

در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر دامغان به موجب لایحه شماره 318/236/م ـ 1398/10/23 توضیح داده است که:

" 1ـ همواره شورای اسلامی شهر دامغان و شهرداری‌ها مطیع اوامر و دستورات مقامات مافوق خود بوده و قانوناً باید دستورات آنان را اجابت نمایند بر این اساس ریاست سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور طی نامه شماره 30997ـ 1395/2/68 در بند4 تأکید نموده عوارض کسر پارکینگ با توجه به قوانین و ضوابط مربوط برای زیربناهای مسکونی و غیرمسکونی وصول گردد و شورای اسلامی شهر دامغان جهت سال 1396 با همین عبارت مبادرت به وضع عوارض یاد شده صرفاً در مواردی که مالک تقاضای صدور پروانه و یا افزایش بنا نموده و املاک به گونه‌ای است که امکان احداث پارکینگ وجود ندارد به عنوان مثال شخصی دارای یک واحد ساختمان ویلایی است و تقاضای افزایش بنا در ارتفاع را دارد و قصد وی احداث بنا روی بنای قبلی است و در این رابطه شخص قبلاً مبادرت به احداث پارکینگ ننموده و درخواست وی برابر ضوابط طرح تفصیلی قابل رسیدگی است بر این اساس همان طور که ملاحظه می‌فرمایید در خصوص مثال یاد شده شخص نمی‌تواند پارکینگ طبقات فوقانی را تأمین نماید و شهرداری بر اساس موارد پیش گفته از مؤدی عوارض کسر پارکینگ وصول می‌نماید.

2ـ در خصوص وضع عوارض جهت سال‌های 1397 و 1398 با استناد به بند (ب) ماده 174 قانون برنامه پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 1390 شهرداری‌ها مجازند جهت تأمین هزینه‌های شهر از شهروندان مبادرت به «وضع بهای خدمات» نمایند. لذا شورای اسلامی شهر دامغان در خصوص سال‌های 1397 و 1398 از مؤدیان بهای خدمات با عنوان خدمات هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند را وصول می‌نماید و مطلقاً جهت سالهای 1397 و 1398 عوارض حذف و یا کسری پارکینگ وصول نمی‌نماید و اقدام شهرداری برابر دستورالعمل‌های صادره از سوی سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور و قوانین مصوب صورت گرفته است. در این راستا مکاتبه شماره 1738 ـ 1397/10/22 صادره از مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و بودجه سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور که مؤید مطلب پیش گفته است تقدیم می‌گردد. با عنایت به مطالب معنونه و مستندات ارسالی تقاضای رسیدگی قانونی مورد استدعاست."

رئیس شورای اسلامی شهر شاهرود نیز در پاسخ به شکایت مذکور به موجب لایحه شماره 3523ـ 1398/12/12 توضیح داده است که:

" عطف به نامه مورخ 1398/10/2 موضوع شماره پرونده 9809980905802447 و کلاسه پرونده 9803389 به پیوست تصویر نامه شماره 98/48426/8 ـ 1398/12/10 شهرداری شاهرود جهت استحضار تقدیم می‌گردد.

برادر ارجمند جناب آقای طباطبائی

ریاست محترم شورای اسلامی شهر شاهرود

با سلام واحترام

عطف به نامه شماره 2895 ـ 1398/10/14 در پاسخ به نامه مورخ 1398/10/2 مدیر دفتر هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست سازمان بازرسی کل کشور مبنی بر اخذ عوارض کسری پارکینگ در سال‌های 1395 و 1396 و اخذ هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارد توسط شهرداری شاهرود بدین وسیله معروض می‌دارد اقدامات موصوف برابر گزارش واحد درآمد شهرداری برابر و منطبق با نامه 50/42/43193 ـ 1397/10/6 استانداری سمنان منضم به نامه شماره 47531ـ 1397/9/27 مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و بودجه سازمان شهرداری‌ها و مصوبات لایحه‌های برقراری عوارض سالیانه توسط شورای شهر صورت پذیرفته است لذا پیوست نامه‌های فوق‌الذکر جهت استحضار به حضور ایفاد می‌گردد."

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1399/2/58 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

رأی هیأت عمومی

با توجه به اینکه در آراء متعدد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری وضع عوارض برای کسری، حذف یا عدم تأمین پارکینگ در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات تشخیص و ابطال شده است بنابراین ماده 5 سال 1395، ماده 6 سال 1396 تحت عنوان عوارض حذف پارکینگ و تعرفه سال 1397 و 1398 تحت عنوان هزینه تأمین پارکینگ برای مستحدثاتی که امکان تأمین پارکینگ ندارند مصوب شورای اسلامی شهر شاهرود و ماده 14 سال‌های 1395 الی 1397 تحت عنوان عوارض پارکینگ مصوب شورای اسلامی شهر دامغان به دلایل مندرج در رأی شماره 97 الی 100 ـ 1392/2/16 و رأی شماره 573 ـ 1396/6/14 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر وضع شده و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 88 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود.

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ـ محمدکاظم بهرامی

برچسب ها

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف

اخبار مرتبط