سياست‌‌هاي كلي شهرسازي

- از سياست‌هاي كلي آمايش سرزمين مصوب 1390/9/21 مقام‌معظم رهبري: ... و- رعايت ملاحظات امنيتي و دفاعي در استقرار جمعيت و فعاليت در سرزمين با تكيه‌ بر: 1- انتخاب مكان‌هاي مناسب و استقرار مراكز زيست و فعاليت و همچنين مراكز حياتي و حساس، متناسب با ملاحظات اقتصادي، اجتماعي، سياسي، فرهنگي به‌ويژه امنيتي و پدافند غيرعامل. 2- ارتقاي فعاليت‌‌هاي توسعه‌‌اي ملي و استاني در مناطق مرزي با اعطاي مشوق‌هاي اقتصادي و تقويت زيربناها و استقرار مناسب جمعيت و تقويت نيروهاي نظامي و انتظامي متناسب با تهديدات. 3- ساماندهي سطوح خدمات و استقرار جمعيت در كشور با توجه به مديريت سوانح طبيعي، حوادث و منابع آب و رعايت شرايط زمين‌‌شناسي جهت افزايش ضريب ايمني تأسيسات زيربنايي و حياتي و ابنيه مراكز جمعيتي و شهرها و روستاها. 4 -تقويت همگرايي، يكپارچگي ملي، وحدت و پيوندهاي اجتماعي با ارتقاي سطح توسعه‌يافتگي مناطق مختلف كشور و ايجاد قطب‌‌ها و كانون‌‌هاي توسعه. 5 -پيشگيري از مهاجرت‌هاي بي‌رويه به مراكز استان‌ها با تدابير لازم.-  در راستاي تدوين و ترويج الگوهاي شهرسازي و معماري اسلامي ايراني موضوع بند فوق و با توجه به تكاليف مندرج در ماده 169 قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران مصوب 5/10/1389(*1)، «ضوابط و شاخص‌هاي لازم جهت بازيابي هويت شهرسازي و معماري اسلامي- ايراني» در تاريخ 14/12/1391 به تصويب شوراي‌عالي شهرسازي و معماري ايران رسيده است. *1- ماده 169 قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران مصوب 5/10/1389- شوراي‌عالي شهرسازي و معماري موظف است به‌منظور تدوين و ترويج الگوهاي معماري و شهرسازي اسلامي- ايراني: الف- با تشكيل كارگروهي(*2) ‌مركب از نمايندگان دستگاه‌هاي ذي‌ربط و صاحب‌نظران و متخصصان رشته‌هاي معماري، شهرسازي و حوزوي ‌نسبت به انجام پژوهش‌هاي كاربردي، سياست‌گذاري، تدوين ضوابط و مقررات و ترويج الگوهاي موردنظر اقدام نمايد. *2-  كارگروه معماري و شهرسازي اسلامي- ايراني به‌موجب دستورالعمل اجرايي ماده 169 قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران مصوب 5/2/1390 شوراي‌عالي شهرسازي و معماري ايران تشكيل شده است.

سياست‌‌هاي كلي شهرسازي مصوب 1389/11/26 مقام‌معظم رهبري 1- مكان‌‌يابي توسعه شهرها در چارچوب طرح آمايش سرزميني و بر اساس استعدادهاي اقتصادي و با رعايت معيارهاي زيست‌محيطي و مراقبت از منابع آب و خاك كشاورزي، و ايمني در مقابل سوانح طبيعي و امكان استفاده از زيرساخت‌‌ها و شبكه شهري.(©14©) 2- تعيين ابعاد كالبدي شهرها در گسترش افقي و عمودي با تأكيد بر هويت ايراني- اسلامي و با رعايت ملاحظات فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، امنيتي، حقوق همسايگي و امكانات زيربنايي و الزامات زيست‌محيطي و اقليمي.() 3- هماهنگ‌سازي مقررات و ايجاد هماهنگي در نظام مديريت تهيه، تصويب و اجراي طرح‌هاي توسعه و عمران شهري و روستايي. 4- تأمين منابع پايدار براي توسعه و عمران و مديريت شهري و روستايي با تأكيد بر نظام درآمد- هزينه‌‌اي و در چارچوب طرح‌هاي مصوب. 5- حفظ هويت تاريخي در توسعه موزون شهر و روستا با احياي بافت‌هاي تاريخي و بهسازي يا نوسازي ديگر بافت‌هاي قديمي. 6- جلوگيري از گسترش حاشيه‌نشيني در شهرها و ساماندهي بافت‌هاي حاشيه‌‌اي و نامناسب موجود.©15© 7- تقويت و كارآمد كردن نظام مهندسي. 8- ايمن‌‌سازي و مقاوم‌سازي محيط شهري و روستايي. 9- رعايت هويت تاريخي و معنوي شهرها در توسعه و بهسازي محيط شهري به‌‌ويژه شهرهايي از قبيل قم و مشهد. 10- سطح‌بندي شهرهاي كشور و جلوگيري از افزايش و گسترش بي‌رويه كلان‌شهرها. 11- رعايت نياز و آسايش جانبازان و معلولان در طراحي فضاي شهري و اماكن عمومي
پایگاه ملی اطلاع رسانی قوانین و مقررات کشور
dotic.ir