رأی شماره های 2920 و 2921 هيأت ‌عمومی ديوان عدالت اداری با موضوع «بند 2 مصوبه شماره 28/98/3980/ ـ 1398/10/29 شورای اسلامی شهر اصفهان که تحت عنوان عوارض بهره‌برداری موقت انواع دکل‌های مخابراتی و ارتباطی از تاریخ تصویب ابطال شد.»

تاریخ دادنامه: 1400/11/5         شماره دادنامه: 2921ـ 2920

شماره پرونده: 0000501 ـ 9903292

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

شاکیان: 1ـ آقایان علی ناظریان جزی و علیرضا طغیانی خوراسگانی 2ـ شرکت خدمات ارتباطی ایرانسل با وکالت آقایان محمدحسین نوریان و کامبیز فاطمی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2 مصوبه شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 شورای اسلامی شهر اصفهان تحت عنوان عوارض بهره‌برداری موقت انواع دکل‌های مخابراتی و ارتباطی

گردش کار: الف ـ آقایان علی ناظریان جزی و علیرضا طغیانی خوراسگانی به موجب دادخواستی واحد ابطال بند 2 و تبصره‌های 4، 5 و 8 از مصوبه شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 شورای اسلامی شهر اصفهان تحت عنوان عوارض بهره‌برداری موقت انواع دکل‌های مخابراتی و ارتباطی را خواستار شده‌اند و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده‌اند که:

" طبق ماده 92 قانون دیوان عدالت اداری به منظور جلوگیری از تضییع حقوق اشخاص و جهت رسیدگی خارج از نوبت و بر اساس بند 1 ماده 12 و ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری ابطال بند 2 و تبصره‌های 4، 5 و 8 مصوبه عـوارض نصب و بهره‌برداری از دکل‌ها و ایستگاه‌های مخابراتـی شهر اصفهان تحت عنوان عـوارض بهره‌برداری موقت، موضوع پیوست شماره 1 بند 2 مصوبه شورای اسلامی شهر اصفهان به شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 را به لحاظ مغایرت با مواد قانونی مذکور ذیل و خارج از حدود اختیارات قانونی بودن طرف شکایت از تاریخ تصویب درخواست می‌نماییم (در تبصره 8 مصوبه مورد درخواست ابطال صرفاً ابطال عوارض بهره‌برداری موقت مورد درخواست موضوع خواسته شکایت می‌باشد):

 1ـ هرچند شوراهای اسلامی شهر بر اساس حکم کلی مقرر در بند 16 ماده 80 قانون تشیکلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران از صلاحیت وضع عوارض شهری برخوردارند، ولی این صلاحیت را صرفاً می‌توانند در خصوص فعالیت‌هایی که در ازای آنها خدمتی به طور مستقیم از سوی شهرداری ارائه می‌شود، اعمال کنند که این ضابطه بر عوارض یا بهای خدمات بهره‌برداری موقت ماهانه یا سالانه مربوط به دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی منطبق نیست، زیرا شهرداری‌ها در موضوع دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی ارائه‌دهنده خدماتی به اپراتورها و شرکت‌های مخابراتی نیستند تا در ازای آن حق دریافت عوارض یا بهای خدمات بهرهبرداری موقت ماهانه یا سالانه را داشته باشند. دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی یا در ملک متعلق به مخابرات و اپراتورهای مخابراتی احداث می‌شوند و یا در ملک اشخاص خصوصی و یا شهرداری قرار می‌گیرند که در هر حال بها و اجاره ملک به مالکین پرداخت می‌شود. از سوی دیگر شهرداریها در راستای اجرای بندهای 14، 20 و 27 ماده 55 قانون شهرداریها، مبلغی را نیز به عنوان حق صدور مجوز و پروانه تأسیس دکل‌ها و تأسیسات مخابراتی دریافت می‌کنند که این حق به موجب دادنامه‌های شماره 2403 و 2404ـ 1398/8/14 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری تأیید شده است. در عین حال چنانچه احداث دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی موجب ورود زیان و خسارت به معابر عمومی و ... نیز شود، شهرداری‌ها در چارچوب مقررات ماده 103 قانون شهرداری‌ها حق دریافت زیان وارده را دارند. از این رو بدیهی است که شهرداری‌ها پس از دریافت مبالغ فوق شامل بها یا اجاره محل استقرار دکل، مبالغ مربوط به حق صدور مجوز تأسیس دکل و همچنین زیان‌ها و خسارات ناشی از احداث دکل‌ها، دیگر حق دریافت عوارض یا بهای خدمات ماهانه یا سالیانه از دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی استقرار یافته در فضاهایی را که خدمتی در قبال آنها ارائه نمی‌کنند را ندارد.

2ـ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 1437ـ 1399/10/16 طبق ماده 91 قانون دیوان عدالت اداری و دادنامه شماره 1213ـ 1396/11/24 مبنی بر مجاز بودن شورای اسلامی شهر کرمانشاه به اخذ عوارض از دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی را واجد ایراد قانونی دانسته است و دادنامه مذکور را نقض کرده است  وبنابراین وضع و یا اخذ عوارض و یا خدمات بهره‌برداری موقت از مالکین و اپراتورهای مخابراتی بهره‌بردار از دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی در قالب عناوینی از قبیل عوارض ماهانه یا سالانه، حق بهره‌برداری از دکل‌ها و آنتنهای مخابراتی جز در حد دریافت هزینه‌های متعارف برای صدور مجوز تأسیس دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی مبنای قانونی ندارد.

 3ـ به موجب ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، نرخ عوارض شهرداری‌ها و دهیاری‌ها در رابطه با کالا و خدمات مشمول این قانون تعیین شده است و مطابق ماده50 قانون مذکور برقراری هرگونه عوارض برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع است و در ماده 52 این قانون نیز برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیرمستقیم و عوارض دیگر از تولید‌کنندگان و واردکنندگان و ارائه‌دهندگان خدمات ممنوع شده است و دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی جزئی از فرایند تولید و عرضه خدمات نهایی مراجع مذکور هستند و در نهایت خدمت ارائه شده مشمول نرخ عوارض مصرح در ماده 38 قانون فوق‌الذکر خواهد بود، لذا  وضع و اخذ عوارض یا بهای خدمات بهره‌برداری موقت در این خصوص توسط شورای اسلامی شهر اصفهان با مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز مغایرت  دارد.

4ـ وضع و یا اخذ عوارض و یا بهای خدمات بهره‌برداری موقت از مالکین و اپراتورهای مخابراتی بهره‌بردار از دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی در قالب عناوینی از قبیل عوارض ماهانه یا سالانه، حق بهره‌برداری از دکلها و آنتنهای مخابراتی جز در حد دریافت هزینه‌های متعارف برای صدور مجوز تأسیس دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی مبنای قانونی ندارد و این موضوع در آرای متعدد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری از جمله رأی شماره 210 ـ 1395/3/18 نیز ذکر شده است با این استدلال که «به موجب ماده 1 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1387، عرضه کالا و ارائه خدمات در ایران همچنین واردات و صادرات آنها از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون از ابتدای سال 1388 مشمول مقررات این قانون قرار گرفته است و در ماده 38 قانون یاد شده نرخ عوارض شهرداریها و دهیاریها در رابطه با کالا و خدمات مشمول قانون تعیین شده است و مطابق ماده 50 قانون مذکور برقراری هرگونه عوارض برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع است و در ماده 52 این قانون نیز برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیرمستقیم و عوارض دیگر از تولیدکنندگان و واردکنندگان و ارائه‌دهندگان خدمات ممنوع شده است و دکلها و آنتن‌های مخابراتی جزئی از فرآیند عرضه خدمات مخابراتی است و در نهایت این خدمت مشمول نرخ عوارض مصرح در ماده 38 قانون فوق‌الذکر می‌باشند.» همچنین در آراء شماره 1796 الی 1805 و 1808 ـ 1393/10/29، 567ـ 1396/6/14 و 887ـ 1396/9/14 به صراحت به ممنوعیت اخذ عوارض یا بهای خدمات بهره‌برداری موقت برای آنتن‌ها و دکلهای مخابراتی تأکید گردیده است. از طرفی در رأی شماره 573 و 574ـ 1395/8/25 دیوان عدالت اداری با رسیدگی طبق ماده 92 قانون دیوان عدالت اداری، با توجه به اینکه شوراهای اسلامی شهر محمدشهر و هشتگرد مفاد رأی 1796 الی 1805 و 1808 ـ 1393/10/29 را در مصوبات بعدی خود رعایت نکرده‌اند با تعمیم آرای مذکور مصوبات شوراهای اسلامی شهرهای مذکور دراین خصوص را از تاریخ تصویب باطل نموده است.

 لذا با توجه به توضیحات مذکور و مغایرت آشکار مصوبه معترض‌عنه با دلایل ارائه شده و با توجه به اینکه شورای اسلامی شهر اصفهان بند2 و تبصره‌های 4، 5 و 8 مصوبه مورد درخواست ابطال را مغایر مفاد آرای مذکور هیأت عمومی دیوان عدالت اداری تصویب نموده است، طبق ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری جهت رسیدگی خارج از نوبت و بر اساس بند 1 ماده 12 قانون دیوان عدالت اداری، ابطال بند 2 و تبصره‌های 4، 5 و 8 مصوبه عوارض نصب و بهره‌برداری از دکل‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی شهر اصفهان تحت عنوان عوارض بهرهبرداری موقت، موضوع پیوست شماره 1 بند 2 مصوبه شورای اسلامی شهر اصفهان به شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 را از تاریخ تصویب درخواست می‌نماییم. نظر به اینکه مطابق نامه شماره 117/2033ـ 1399/4/15 سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی منطقه مرکزی اصفهان به استاندار اصفهان اخذ چنین وجوهی در شرایط اقتصادی فعلی، هزینه‌های نامتعارفی به اپراتورها تحمیل کرده است ومانع اجرای طرح‌های توسعه‌ای (وحتی حفظ وضع موجود شبکه ارتباطی استان اصفهان) و ارائه خدمات مطلوب به شهروندان شده است و تضییع حقوق اشخاص و همچنین اعتراض اپراتورها را به همراه  داشته است و با توجه به اینکه در آرای شماره 573 و 574ـ 1395/8/25 و 321ـ 1396/4/13 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مصوبات شوراهای اسلامی از تاریخ تصویب باطل شده است، لذا طبق ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری ابطال مصوبه معترض‌عنه را از تاریخ تصویب درخواست می‌نماییم. (در تبصره 8 مصوبه مورد درخواست ابطال صرفاً ابطال عوارض بهره‌برداری موقت مورد درخواست موضوع خواسته شکات می‌باشد."

 ب ـ آقایان محمدحسین نوریان و کامبیز فاطمی به وکالت از شرکت خدمات ارتباطی ایرانسل به موجب دادخـواستی ابطال بند 2 مصوبـه شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 شورای اسلامی شهر اصفهان تحت عنوان عوارض بهره‌برداری موقت انواع دکل‌های مخابراتی و ارتباطی را خواستار شده‌اند و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده‌اند که:

" احتراماً در خصوص دادخواست این شرکت مبنی بر ابطال ماده 2 مصوبه سال 1399 شورای اسلامی شهر اصفهان در خصوص عوارض نصب  دکلهای مخابراتی موارد ذیل را به استحضار می‌رساند، وضع عوارض در شرایطی تصویب گردیده که  مطابق ماده 1 مصوبه مزبور اپراتورها می‌بایست مبلغ مجزای دیگری به عنوان مبلغ صدور مجوز پرداخت نمایند این در حالی است که وضع عوارض مندرج در ماده 2 بنا بر موارد ذیل غیرقانونی و خارج از اختیارات شورای اسلامی شهر اصفهان می‌باشد:

 الف ـ مطابق ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده برقراری هرگونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاهای  وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده است، ممنوع می‌باشد. از سوی دیگر مطابق ماده 38 همان قانون عموم فعالیتهای تولیدی و خدماتی که خدمات مخابراتی نیز در زمره آن قرار می‌گیرند، موظفند عوارض خود را به صورت متمرکز پرداخت نمایند. لذا با توجه به تعیین تکلیف عوارض در ماده مزبور، مفاد ماده 50 به روشنی وضع هرگونه عوارض دیگر را ممنوع می‌نماید هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز در آرای شماره 1796 تا 1805 نیز دقیقاً و به درستی بر اساس این معنی از قانون وضع هرگونه عوارض را بر دکلهای مخابراتی را غیرقانونی و مصوباتی که دربردارنده چنین عوارضی باشند را باطل نموده است. هیأت  دیوان عدالت اداری آرای مزبور را مستدل به دو استدلال درست نموده است. ارائه خدمات تلفن همراه ملی بوده و محلی نیست که مشمول تبصره ماده 50 قرار گیرد. ارائه خدمات  مخابراتی بخشی از فرآیند تولید بوده و مشمول صدر ماده 50 می‌باشد. لذا مقررات تبصره 1 ماده 50 در خصوص اخذ عوارض محلی منصرف از عوارض خدمات مخابراتی می‌باشد.

ب ـ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری طی دادنامه 1437ـ 1399/11/18 نیز ضمن تأیید آرای صادره موافق با استدلال فوق دادنامه شماره 1213ـ 1396/11/24 که برخلاف برداشت مزبور از قانون می‌باشد را ابطال نموده است. مطابق دادنامه 1437 هیأت عمومی «اولاً هر چند شوراهای اسلامی شهر بر اساس حکم کلی مقرر در بند 16 ماده 80 قانون تشکیلات، وظایف وانتخابات شوراهای اسلامی کشور وانتخاب شهرداران از صلاحیت وضع عوارض شهری برخوردار هستند. ولی این صلاحیت را صرفاً می‌توانند در خصوص فعالیت‌هایی که در ازای آنها خدمتی به طور مستقیم یا غیرمستقیم از سوی شهرداری ارائه می‌شود اعمال کنند که این ضابطه بر عوارض مربوط به دکل‌ها و آنتن‌های مخابراتی منطبق نیست و شهرداریها در موضوع دکلها و آنتن‌های مخابراتی ارائه‌دهنده خدمتی به اپراتورها و شرکتهای مخابراتی نیستند تا در ازای آن حق دریافت عوارض ماهانه را داشته باشند. ثانیاً: به موجب ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده نرخ عوارض شهرداریها و دهیاریها در رابطه با کالاها و خدمات مشمول این قانون تعیین شده است و مطابق ماده50 قانون مذکور برقراری هرگونه عوارض برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع است و در ماده 52 این قانون نیز برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیرمستقیم و عوارض دیگر از تولیدکنندگان و واردکنندگان کالاها و ارائه‌دهندگان خدمات ممنوع می‌باشد و با عنایت به اینکه دکلها و آنتن‌های مخابراتی مورد استفاده اپراتورها و شرکتهای مخابراتی جزئی از فرایند تولید و عرضه خدمات نهایی مراجع مذکور هستند و در نهایت خدمت ارائه شده مشمول نرخ عوارض مصرح در ماده 38 قانون فوق‌الذکر خواهد بود. لذا وضع عوارض در خصوص آنها توسط شوراهای اسلامی شهر با مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مغایرت دارد و هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز بر مبنای همین استدلال به موجب دادنامه‌های شماره 1796 الی 1805 و 1808 ـ 1393/10/29، 210 ـ 1395/3/18، 573ـ 1395/8/25، 320 ـ 1396/4/13، 323ـ 1396/4/13، 567ـ 1396/6/14 و 887ـ 1396/9/14 مصوبات شوراهای اسلامی شهر در خصوص وضع عوارض در رابطه با دکلها و تأسیسات مخابراتی را ابطال کرده است. بنا به مراتب فوق و بر مبنای دلایل مذکور وضع عوارض در خصوص مالکین و اپراتورهای مخابراتی بهره‌بردار از دکلها و آنتن‌های مخابراتی در قالب عناوینی از قبیل عوارض ماهانه و حق بهره‌برداری از دکلها و آنتن‌های مخابراتی جز در حد دریافت هزینه‌های متعارف برای سال 1396 شهرداری کرمانشاه مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می‌شود.» لذا همان طور که هیأت عمومی دیوان عدالت اداری اعلام داشته است دریافت هرگونه عوارض و حق بهره‌برداری از دکلها و آنتن‌های مخابراتی ممنوع می‌باشد.

 ج ـ علاوه بر موارد فوق هیأت عمومی دیوان عدالت اداری طی دادنامه شماره 1310 ـ 1399/11/12 در خصوص ابطال مصوبه شهر تبریز صراحتاً وضع حق بهره‌برداری موقت را غیرقانونی اعلام نموده است.، مطابق رأی مزبور «بند 1 ماده 22 تعرفه عوارض محلی سال 1397 شهرداری تبریز تحت عنوان بهای خدمات بهره‌برداری موقت، از جمله وجوه مطالبه شده مضاعف بوده و مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود.» مطابق مدلول صریح دادنامه فوق وضع عوارض تحت عنوان حق بهره‌برداری موقت غیرقانونی بوده و ابطال گردیده است لذا با توجه به اینکه ماده 2 مصوبه مورد شکایت این شرکت در خصوص مصوبه اصفهان عیناً در بردارنده همان عوارض تعیین شده در مصوبه شهر تبریز می‌باشد که ابطال گردیده است وضع مصوبه مورد شکایت خلاف مقررات موضوعه می‌باشد. نظر به موارد مزبور مصوبه مورد اشاره خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب‌کننده صادر شده، مستنداً به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات وآیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال مصوبات مورد شکایت مورد استدعاست. همچنین مستنداً به ماده 36 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، به جهت جلوگیری از تضییع حقوق عموم افراد (اپراتورهای مخابراتی و عموم مردم استفاده‌کننده از خدمات مخابراتی) تقاضای صدور دستور موقت جهت توقف اجرای مقرره فوق را از آن مرجع خواستارم."

 متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است:

" عوارض نصب و بهره‌برداری از دکل‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی و ارتباطی شهر اصفهان

2ـ عوارض بهره‌برداری موقت

کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی که در محدوده و حریم شهر اصفهان مبادرت به نصب و بهره‌برداری از انواع دکلهای مخابراتی و ارتباطی نمایند، از ابتدای سال 1399 موظف به‌پرداخت عوارض بهره‌برداری ماهیانه به شرح فرمول ذیل می‌باشند:

CP=T×a

CP : عوارض بهره‌برداری ماهیانه؛

T : تعرفه که برای سال 99 برابر 3/000/000 ریال در هر ماه می‌باشد؛

a : ضریب کاربری زمین محل نصب،که برای کاربری‌های مختلف به شرح جدول ذیل می‌باشد.










 

 تبصره 4: رقم تعرفه مشخص شده ( T ) از بعد از سال 1399، سالیانه متناسب با میزان تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی، افزایش می‌یابد.

تبصره 5: عوارض بهره‌برداری موقت ماهیانه، برای کاربری‌های غیر از اپراتورهای تلفن همراه، معادل 40 درصد رقم محاسبه شده  CP در نظر گرفته می‌شود.

تبصره 8: درآمد حاصل از «عوارض نصب و بهره‌برداری موقت از دکل‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی و ارتباطی»، درآمد اختصاصی سازمان زیباسازی شهرداری خواهد بود که در حساب جداگانه‌ای به نام این سازمان واریز میگردد. "

در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان به موجب لایحه 28/00/1724 ـ 1400/6/11 اعلام کرده است که:

" 1ـ مصوبه شورای اسلامی شهر اصفهان در اجرای بند 16 ماده 71 قانون تشکیلات و وظایف شوراهای اسلامی کشور وانتخاب شهرداران و همچنین بنا بر تجویز مندرج در تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده به تصویب رسیده و مغایرتی با قوانین و مقررات ندارد بدین شرح که: برابر بند 16 ماده 71 قانون صدرالذکر، تصویب لوایح، برقراری یا لغو عوارض شهر با در نظر گرفتن سیاست عمومی دولت از جمله  وظایف و اختیارات شوراهای اسلامی شهر می‌باشد. همچنین برابر تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده، شوراهای اسلامی شهر و بخش جهت وضع هر یک از عوارض محلی جدید که تکلیف آنها در این قانون مشخص نشده باشد، موظفند موارد را حداکثر تا پانزدهم بهمن ماه هر سال تصویب و اعلام نماید. بنابراین هیچ‌گونه‌ایرادی به صلاحیت و اختیار شورای اسلامی شهر اصفهان در تصویب عوارض مورد اعتراض وارد نبوده و شکایت مطروحه مستوجب رد است.

 2ـ احداث و نصب تجهیزات و دکلهای مخابراتی در محدوده وحریم شهر متضمن اشغال فضای بصری و فیزیکی شهری می‌باشد که در این خصوص اولاً: مطابق تبصره 2 بند 1ـ 1ـ 15 ضوابط طرح تفصیلی شهر اصفهان مصوب کمیسیون ماده 5قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، نمای اصلی شامل کلیه سطوح نمایان ساختمان است که متصل و مشرف به گذرها  ومعابر و فضاهای عمومی می‌باشد و از عرصه‌ها و فضاهای عمومی و معابر و میادین قابل رویت و مشاهده است. ثانیاً: برابر تعریف مندرج در بند 2ـ 1 ماده 2 ضوابط و مقررات ارتقا کیفی سیما و منظر شهری، منظور از منظر شهری کلیه عناصر طبیعی و مصنوعی (ساختمان‌ها و الحاقات آنها ... مبلمان شهری، پوشش گیاهی و دیگر موارد) قابل مشاهده در عرصه‌های عمومی شهر شامل خیابانها، میادین و پهنههای عمومی و غیره می‌باشد. ثالثاً: حسب تبصره 2 بند 14ـ 1ـ 15 ضوابط طرح تفصیلی شهر اصفهان، استفاده از مصالح کامپوزیت، آلمینیومی و یا چوب در نماهای اصلی ساختمان‌های واقع در شهر اصفهان ممنوع و در برخی موارد نیز صرفاً به میزان 10 درصد مجاز می‌باشد. همچنین به موجب بند 11ـ 1ـ 15 ضوابط فوق‌الاشاره حتی در خصوص تأسیسات الزامی ساختمان‌ها از جمله چیلر، کولر، کانال کولر و غیره، تأسیسات مزبور بایستی از فضاهای عمومی و مالکیت‌های همجوار غیرقابل رویت باشد. بنابر مراتب شرکتهای خدماتی ارتباطی و به طور کلی اشخاص حقیقی و حقوقی با احداث و نصب تجهیزات مخابراتی موجب تحمیل عارضه و ایجاد زاویه دید برای شهروندان و آلودگی بصر می‌گردند که مسلماً بایستی هزینه آن را شهر و شهروندان بپردازند و شهروندان نبایستی بار عارضههای تحمیلی مزبور را به دوش بکشند. فی الواقع با توجه به بافت تاریخی شهر اصفهان احداث دکل‌ها و ایستگاه‌های مخابراتی لطمات جبران‌ناپذیری را به منظر شهری اصفهان وارد نموده که آسیب‌های ناشی از این امر با دریافت عوارض از احداث‌کنندگان و صرف این مبالغ برای ارائه خدماتی همچون زیباسازی فضای شهری و به طور کلی تقویت سیما و منظر شهری جبران می‌گردد. بنابراین در جهت جبران عارضه‌های ناشی از دکل‌های مخابراتی شورای اسلامی شهر اصفهان نسبت به تصویب عوارض مورد اعتراض اقدام نموده و برابر با تبصره ذیل مصوبه مذکور درآمد حاصل از عوارض نصب و بهره‌برداری موقت از دکل‌ها (موضوع بند مورد اعتراض) درآمد اختصاصی سازمان زیباسازی شهرداری خواهد بود که در حساب جداگانه‌ای به نام این سازمان واریز می‌گردد لذا مصوبه مورد اعتراض منطبق با قوانین و مقررات بوده و موجبی جهت ابطال آن وجود ندارد.

3ـ شاکی با استناد به اینکه موضوع خدمات تلفن همراه ملی بوده و محلی نیست، آن را از شمول تبصره 1 ماده50 خارج دانسته است. حال آن که در مصوبه مورد اعتراض هیچ‌گونه عوارضی بر عملیات مخابراتی و خدمات تلفن همراه وضع نگردیده بلکه عوارض مزبور صرفاً مربوط به استقرار دکل مخابراتی در محل و بابت خدماتی است که شهرداری‌های محل استقرار دکل‌ها به شهروندان ارائه می‌نمایند که این امر به هیچ عنوان ارتباطی با عملیات نرم افزاری ایرانسل که به صورت کشوری ارائه میگردد ندارد. لذا بر خلاف ادعای شاکی عوارض موضوع مصوبه محلی و مشمول تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده می‌باشد.

4ـ برخلاف ادعای مطروحه از سوی شاکی مصوبه معترض‌عنه مغایرتی با قانون مالیات بر ارزش افزوده ندارد با این توضیح که ممنوعیت تصویب عوارض توسط شوراهای اسلامی شهر در ماده 50 قانون مرقوم صرفاً ناظر به عوارض کالاها و خدماتی است که در این قانون تکلیف آن مشخص شده باشد. این در حالی است که در خصوص نصب و بهره‌برداری از دکل‌ها و تجهیزات مخابراتی در قانون مذکور عوارض وضع نشده است. لذا مصوبه مورد اعتراض بنابر اختیارات قانونی این شورا به تصویب رسیده و منع قانونی در خصوص تصویب عوارض مذکور وجود ندارد. با عنایت به مطالب معنون نظر به اینکه مصوبه مورد اعتراض در چارچوب اختیارات شوراهای اسلامی شهر به تصویب رسیده و مغایرتی با قوانین و مقررات ندارد از آن مقام عالی رد شکایت مورد استدعاست. "

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/11/5 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

رأی هیأت عمومی

با توجه به اینکه براساس آرای متعدد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری از جمله رأی شماره 1437ـ 1399/10/16 این هیأت، وضع عوارض بهره‌برداری موقت از انواع دکلها و آنتن‌های مخابراتی خلاف قانون و خارج از حدود اختیار تشخیص و ابطال شده است، بنابراین بند 2 مصوبه شماره 28/98/3980 ـ 1398/10/29 شورای اسلامی شهر اصفهان که تحت عنوان عوارض بهره‌برداری موقت انواع دکل‌های مخابراتی و ارتباطی به تصویب رسیده، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود.

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ـ حکمتعلی مظفری

 

برچسب ها

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف

اخبار مرتبط