رأی شماره 911 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری

تاریخ دادنامه: 1398/5/8        شماره دادنامه: 911         شماره پرونده: 1892/98

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

اعلام‌کننده تعارض: آقای رضا خواستان

موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری 

گردش‌کار: شاکیان همگی از کارکنان سازمان تأمین اجتماعی هستند که مشمول دریافت فوق‌العاده حق اشعه می‌باشند. لیکن سازمان تأمین اجتماعی با استناد به اینکه رتبه جزء حقوق و مزایای مستمر تلقی نمی‌شود از محاسبه آن در پرداخت فوق‌العاده حق اشعه خودداری نموده است. شاکیان با ادعای اینکه رتبه جزئی از حقوق کارکنان می‌باشد و باید در محاسبه حق اشعه لحاظ شود اقدام به طرح شکایت به دیوان عدالت اداری نموده‌اندکه شعب دیوان با استنباط مختلف از قوانین آراء متعارض صادر کرده‌اند.

گردش‌کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است:

الف: شعبـه 4 بـدوی دیـوان عـدالت اداری در رسیـدگـی بـه پـرونـده شمـاره 9209980900025881 با موضوع دادخواست آقای وحید خرسندی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی کشور ـ مدیریت درمان استان آذربایجان شرقی و به خواسته اعمال رتبه در فرمول محاسباتی اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوقی و پرداخت مابه‌التفاوت آن از سال 1386 به بعد به موجب دادنامه شماره 9309970900400555 ـ  1393/4/21 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

با بررسی مندرجات اوراق پرونده و ضمایم دادخواست و مفاد لایحه دفاعیه و ملاحظه تبصره 4 ماده 33 آیین‌نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی مصوب 1386/12/28 که منشا پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه را به طور جامع بر مبنای حقوق و مزایای مستمر احصا نموده و رتبه را در عداد آنها ذکر نکرده است و رتبه یکی از اقلام حقوقی غیر مستمر تلقی شده و به همین علت رتبه در محاسبه و پرداخت حق اشعه منظور نگردیده است و حسب محتویات پرونده و لایحه دفاعیه افزایش سالیانه نیز در فوق‌العاده کار با اشعه بر اساس رأی شماره 1466 ـ 1467 ـ 1468 ـ 1386/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و مصوبه فوق‌الذکر سازمان در حقوق شاکی از سال 1386 اعمال گردیده است اقدامی که موجب تضییع حق شاکی باشد مشهود نیست علیهذا شکایت غیر وارد تشخیص و حکم به رد دادخواست صادر و اعلام می‌شود. رأی صادره به استناد ماده 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ با رعایت مقررات قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد.

در اثر تجدیدنظرخواهی از رأی مذکور شعبه 8 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9409970955801923 ـ 1394/9/4 با استدلال زیر رأی مذکور را نقض می‌کند:

با عنایت به اطلاق بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مبنی بر پرداخت تا 50 درصد حقوق و مزایای به مشمولیت قانون مذکور و اینکه مزایای درخواستی مربوط به قبل از اجرائی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری می‌باشد و خواسته شاکی اعمال مزایای قانونی مترتب به کار با اشعه موضوع قانون استنادی بوده است شکایت نامبرده وارد بوده است لذا با استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 555 ـ 1393/4/21 حکم به ورود شکایت شاکی و اعمال مزایای بند 4 ماده 20 قانون صدرالذکر با محاسبه افزایش ضریب و رتبه صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است.

ب: شعبـه 3 بـدوی دیـوان عـدالت اداری در رسیـدگی بـه پـرونـده شمـاره 9309980900012996 با موضوع دادخواست آقای بهروز محمدنژاد به طرفیت مدیریت درمان تأمین اجتماعی مازندران و به خواسته الزام خوانده به محاسبه امتیاز رتبه از پرداخت حق اشعه و پرداخت مابه التفاوت آن از سال 1386 به موجب دادنامه شماره 93099709000301653 ـ 1393/8/17 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

نظر به اینکه مطابق آیین‌نامه خاص سازمان تأمین اجتماعی به شرح تبصره 4 ماده 33 مزایای مربوط به رتبه جزء مزایای مستمر تعریف نشده است و از طرفی بر اساس مفاد بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه و رأی شماره 112 ـ 1385/2/7 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مزایای مستمر قابل لحاظ در تعیین میزان و فوق‌العاده کار با اشعه می‌باشد، بنابراین خواسته شاکی مبنی بر لحاظ امتیاز رتبه در فوق‌العاده کار با اشعه فاقد جواز قانونی است و در نتیجه رأی به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. این رأی ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری است.

در اثر تجدیدنظرخواهی از رأی مذکور شعبه 8 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9509970955801699 ـ 1395/6/10 با استدلال زیر رأی مذکور را نقض می‌کند:

تجدید نظرخوانده به تناسب شغل مورد تصدی از فوق‌العاده   کار با اشعه موضوع بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368 (تا 50% حقوق و مزایا ) بهره‌مند گردیده ولی در پرداخت آن امتیاز   رتبه را اعمال ننموده‌اند تقاضای محاسبه امتیاز فوق   در پرداخت حق اشعه را نموده که منجر به صدور دادنامه بدوی مبنی بر رد شکایت گردیده است علیهذا نظر بر اینکه امتیاز رتبه مثل حق سنوات یکی از ملاکهای پرداخت حقوق   و مزایا بوده و مقایسه آن با فوق‌العاده‌های غیر مستمر مثل اضافه کاری به استناد آیین‌نامه توجیه قانونی ندارد و   لذا به استناد مواد 71   قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 1653 ـ 1393/8/17 حکم به ورود شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است.

ج: شعبـه 10 بـدوی دیـوان عـدالت اداری در رسیـدگـی بـه پـرونـده شمـاره 9209980900024941 با موضوع دادخواست آقای هوشنگ جوادیان به طرفیت صندوق تأمین اجتماعی کشوری ـ  مدیریت درمان تأمین اجتماعی استان آذربایجان شرقی و به خواسته اعمال رتبه در فرمول محاسباتی حق اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوق و پرداخت مابه‌التفاوت آن از سال 1386 به بعد به موجب دادنامه شماره 9209970901003026 ـ 1392/12/13 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

در خصوص شکایت شاکی مذکور نظر به اینکه طبق تصویب‌نامه شماره 2000/92/1499 ـ 1392/5/26 هیأت امنا سازمان تأمین اجتماعی ضرایب ریالی سال 1388 از 500 و 550 به 600 و سال 1389 از 500 و 583 به 636 و سال 1390 از 550 و 641/3 به 700 و سال 1391 از 737/5 به 805 برای امتیازات مندرج در احکام کارگزینی کارکنان اصلاح گردیده است و با عنایت به اینکه تعلق حق اشعه به موجب قانون حفاظت در برابر اشعه تجویز گردیده و بعد از اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری حق اشعه به شرح بند 3 ماده 68 از قانون اخیرالذکر تجویز و برقرار گردیده است و با این اوصاف آیین‌نامه استخدامی سازمان نافی حق قانونی کارکنان مشمول حق اشعه نخواهد شد و حتی ابطال آیین‌نامه در سال 1386 دلیل اعمال آن از تاریخ صدور رأی هیأت عمومی دیوان نخواهد بود چرا که قبل از ابطال آیین‌نامه نیز شعب دیوان حکم بر ورود صادر می نمودند و توجهاً به اینکه به مستنبط از ماده 65 قانون مدیریت خدمات کشوری رتبه از اقدام مستمر بوده و ضرورت دارد که رتبه در حق اشعه نیز منظور گردد علیهذا با این اوصاف شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستنداً به مواد 10 و 58 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم بر الزام مشتکی عنهما به اعمال ضرایب ریالی افزایش سالیانه به شرح مصوبه فوق‌الذکر در حق اشعه از سال 1386 تا پایان 1387 به موجب قانون حفاظت در برابر اشعه و بعد از 1388/1/1 به شرح بند 3 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری و  پرداخت مابه‌التفاوت آن و همچنین اعمال رتبه در فرمول محاسباتی حق اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوق و پرداخت مابه‌التفاوت آن صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان می‌باشد.

رأی مذکور به موجب رأی شماره 9309970955801031 ـ 1393/11/15 شعبه 8 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تأیید شده است.

د: شعبـه 10 بـدوی دیـوان عـدالت اداری در رسیـدگـی بـه پـرونـده شمـاره 9209980900024949 با موضوع دادخواست آقای علی طریقت‌نیا به طرفیت صندوق تأمین اجتماعی کشوری ـ  مدیریت درمان تأمین اجتماعی استان آذربایجان شرقی و به خواسته اعمال رتبه در فرمول محاسباتی حق اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوق و پرداخت مابه‌التفاوت آن از سال 1386 به بعد به موجب دادنامه شماره 9209970901003024 ـ 1392/12/13 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

در خصوص شکایت شاکی مذکور نظر به اینکه طبق تصویب‌نامه شماره 2000/92/1499 ـ 92/5/26 هیأت امنا سازمان تأمین اجتماعی ضرایب ریالی سال 1388 از 500 و 550 به 600 و سال 1389 از 500 و 583 به 636 و سال 1390 از 550 و 641/3 به 700 و سال 1391 از 737/5 به 805 برای امتیازات مندرج در احکام کارگزینی کارکنان اصلاح گردیده است و با عنایت به اینکه تعلق حق اشعه به موجب قانون حفاظت در برابر اشعه تجویز گردیده و بعد از اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری حق اشعه به شرح بند 3 ماده 68 از قانون اخیرالذکر تجویز و برقرار گردیده است و با این اوصاف آیین‌نامه استخدامی سازمان نافی حق قانونی کارکنان مشمول حق اشعه نخواهد شد و حتی ابطال آیین‌نامه در سال 1386 دلیل اعمال   آن از تاریخ صدور رأی هیأت عمومی دیوان نخواهد بود چرا که قبل از ابطال آیین‌نامه نیز شعب دیوان حکم بر ورود صادر می‌نمودند و توجهاً به اینکه به مستنبط از ماده 65 قانون مدیریت خدمات کشوری رتبه از اقدام مستمر بوده و ضرورت دارد که رتبه در حق اشعه نیز منظور  گردد علیهذا با این اوصاف شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستنداً به مواد 10 و 58 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم بر الزام مشتکی عنهما به اعمال ضرایب ریالی افزایش سالیانه به شرح مصوبه فوق‌الذکر در حق اشعه از سال 1386 تا پایان 1387 به موجب قانون حفاظت در برابر اشعه و بعد از 1388/1/1 به شرح بند 3 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری و پرداخت مابه‌التفاوت آن و همچنین اعمال رتبه در فرمول محاسباتی حق اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوق و پرداخت مابه التفاوت آن صادر و اعلام می‌دارد رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان می‌باشد.

در اثر تجدیدنظرخواهی از رأی مذکور شعبه 8 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9309970955800440 ـ 1393/8/26 با استدلال زیر رأی مذکور را نقض می‌کند:

در رابطه با قسمت اول دادنامه تجدیدنظرخواسته مبنی بر الزام طرف شکایت به اعمال ضرایب ریالی افزایش سالیانه در پرداخت حق اشعه از سال 1386 تا 1387 براساس قانون حفاظت در برابر اشعه ایراد مؤثر از سوی تجدیدنظرخواه به طوری که اساس رأی معترض‌عنه را مخدوش نماید ابراز نشده و در رسیدگی به پرونده و صدور رأی اقدام مغایر موازین قانونی که موجبات فسخ رأی بدوی را فراهم آورد مشهود نیست، لذا به استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته در این قسمت تأیید می‌گردد اما در قسمت دوم اعمال رتبه و بند 3 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 نظر بر اینکه به موجب ماده 117 همان قانون نهادهای عمومی غیر دولتی از جمله سازمان تأمین اجتماعـی از شمول قانون خارج است لذا دادنامه در این قسمت نقض و حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است.

هـ : شعبـه 4 دیـوان عـدالت اداری در رسیـدگـی بـه پـرونـده شمـاره 9309980900013001 با موضوع دادخواست آقای رمضان خواستان به طرفیت مدیریت درمان سازمان تأمین اجتماعی استان مازندران و به خواسته الزام طرف شکایت به محاسبه رتبه در پرداخت حق اشعه و پرداخت مابه‌التفاوت آن از سال 1386 به موجب دادنامه شماره 9409970900401638 ـ 1394/7/13 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

با بررسی مندرجات اوراق پرونده و مراتب مذکور در گردش کار و با ملاحظه مستندات طرفین شکایت، صرف نظر از اینکه با لازم‌الاجرا شدن قانون مدیریت خدمات کشوری از تاریخ 1388/1/1 به استناد ماده 127 آن قانون کلیه قوانین و مقررات عام و خاص مغایر از جمله قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368 لغو گردیده است. نظر به اینکه بر اساس دادنامه شماره 68 ـ 1466 مورخ 1386/12/12 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری فوق‌العاده کار با اشعه به استناد بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه تا پنجاه درصد حقوق و مزایای مستمر مشمول کسور بازنشستگی قابل پرداخت بوده و به استناد ماده 33 و تبصره‌های یک تا چهار آن از آیین‌نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی مصوب 1386 حقوق و مزایای مستمر می‌باشد و در پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه قابل احتساب نمی‌باشد. بنا به مراتب الزام قانون بر اجابت خواسته وجود ندارد شکایت غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر و اعلام می‌شود. رأی صادره به استناد ماده 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری می‌باشد.

رأی مذکور به علت عدم تجدیدنظرخواهی قطعیت یافت.

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1398/5/8 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

 

رأی هیأت عمومی

الف ـ  تعارض در آراء محرز است.

ب ـ  در بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368/1/20 به طور مطلق به پرداخت تا پنجاه درصد «حقوق و مزایا» به عنوان فوق‌العاده کار با اشعه اشاره شده است و نه «مزایای مستمر» و بر اساس ماده 33 آیین‌نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی مصوب 1386/12/28 رتبه حقوقی یکی از عوامل تشکیل دهنده «حقوق و مزایای» کارکنان سازمان می‌باشد. گرچه در تبصره 4 ماده 33 آیین‌نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی «رتبه» حقوقی از جمله حقوق و مزایای مستمر محسوب نشده است ولیکن با توجه به قرائن قانونی و رویه عملی سازمان «رتبه» یکی از عوامل اصلی تشکیل دهنـده حقوق است که به طور مستمر پرداخت می‌شود و مشمول کسور بازنشستگی است و شاهد آن ماده 44 آیین‌نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی و بندهای 2 بخشنامه شماره 4158/11/2000 ـ 1391/12/7 و بخشنامه شماره 1872/92/2000 ـ 1392/6/21 سازمان تأمین اجتماعی است که «رتبه» را از فوق‌العاده‌های مستمر قابل احتساب در پاداش پایان خدمت برشمرده است. معاونت اداری مالی سازمان تأمین اجتماعی نیز به موجب بخشنامه شماره 2053 ـ 1388/10/23 به مدیریت درمان استانها اعلام کرده است مبنای محاسبه فوق‌العاده کار با اشعه از تاریخ 1386/12/28 مجموع امتیاز شغلی، سرپرستی و رتبه ضرب در ضریب ریالی تعیین و پرداخت می‌گردد. از طرفی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به موجب رأی شماره 1466 تا 1468 ـ 1386/12/12 و رأی شماره 329 ـ 1391/6/2، تصویب‌نامه شماره 1816/ت199969هـ ـ 1378/3/17 هیأت وزیران و نامه شماره 82/54/10/200 ـ 1388/6/28 معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور را که ملاک پرداخت حق اشعه به جای «حقوق و مزایا»، «حقوق و فوق‌العاده شغل» تعیین کرده بود ابطال کرده است. بنا بر مراتب آراء صادر شده بر وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار که بر الزام به اعمال رتبه در فرمول محاسباتی حق اشعه به عنوان یکی از بندهای حقوقی و پرداخت مابه‌التفاوت آن از سال 1386 به بعد صحیح و موافق مقررات است. این رأی به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ـ محمدکاظم بهرامی

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف

اخبار مرتبط