رأی شماره 1075 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع اعلام تعارض پرداخت مابه‌التفاوت مستمری بازنشستگی ناشی از ارتقای شغلی و افزایش حقوق از زمان برقراری مستمری بازنشستگی

تاریخ دادنامه : 1400/4/8     شماره دادنامه: 1075    شماره پرونده : 9901111

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

اعلام‌کننده تعارض: آقای فرشید بختیاری

موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری 

گردش کار: در خصوص دادخواست اشخاص به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت افزایش مستمری بازنشستگی از تاریخ برقراری مستمری به جای تاریخ پرداخت حق بیمه، شعب دیوان عدالت اداری آراء متفاوتی صادر کرده‌اند.

گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است:

الف: شعبه 61 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده‌های شماره 9609980901102563 و 9609980901102738 با موضوع دادخواست‌های آقایان علی نژادمظفری و نظر مهدوی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان ایلام و به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت افزایش مستمری از تاریخ‌های 1394/6/1 و 1392/12/1 به موجب دادنامه‌های شماره 9709970901103301ـ1397/9/27 و 9709970901103203ـ 1397/9/25 به شرح زیر رأی صادر کرده است: در خصوص دادخواست‌های آقایان علی نژادمظفری و نظر مهدوی به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی استان ایلام به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت افزایش مستمری از تاریخ برقراری مستمری 1394/6/1 و 1392/12/1 با توجه به مفاد دادخواست تقدیمی و لایحه خوانده، نظر به اینکه شرکت مخابرات به عنوان کارفرما محکوم به ارتقاء گروه شغلی خواهان از 13 به 14 و از 17 به 18 شده است و حق بیمه نیز توسط مخابرات پرداخت شده است بنابراین خواهان مستحق استفاده از مزایا از تاریخ ارتقاء گروه یعنی 1394/6/1 و 1392/12/1 می‌باشند و اقدام سازمان تأمین اجتماعی به برقراری افزایش بازنشستگی خواهان از تاریخ 1396/10/4 و 1396/1/1 موجب تضییع حق خواهان شده است بنابراین خواسته خواهان وارد تشخیص و به استناد ماده 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به محکومیت سازمان تأمین اجتماعی به پرداخت مابه‌التفاوت افزایش مستمری ازتاریخ 1394/6/1 و 1392/12/1 می‌نماید. رأی صادر شده ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است.

رأی شماره 9709970901103301 ـ 1397/9/27 به موجب دادنامه شماره 9809970956901925 ـ 1398/7/17 در شعبه 20 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تأیید شده است.

رأی شماره 9709970901103203ـ 1397/9/25 به موجب دادنامه شماره 9809970956900278 ـ 1398/2/4 در شعبه 20 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با ایجاد اصلاحاتی به شرح زیر تأیید شده است:

 نظر به اینکه اعترضات تجدیدنظرخواه به کیفیتی نیست که اساس استنباط شعبه بدوی رامخدوش نماید و یا سبب تزلزل و نتیجتاً نقض رأی معترض‌به شود و از آنجایی که دادنامه مورد اعتراض منطبق با موازین قانونی صادر شده است و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز عاری از اشکال و ایراد می‌باشد. زیرا شاکی از زمان ارتقاء گروه مستحق افزایش مستمری و دریافت مابه‌التفاوت آن گردیده و دلیلی بر اعمال افزایش و پرداخت مستمری از تاریخ وصول حق بیمه موجب تضییع حقوق استقرار یافته شاکی می‌گردد فاقد وجاهت قانونی است. لذا با رد تقاضای تجدیدنظرخواهی سازمان تأمین اجتماعی و قبول ایراد شاکی نسبت به تاریخ اعلامی از سوی شعبه بدوی دیوان با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری رأی معترض‌به با اصلاح تاریخ 1392/12/1 به 1392/11/1 نتیجتاً تأیید و استوار می‌گردد. رأی صادره قطعی است.

  ب: شعبه 49 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9709980903500253 با موضوع دادخواست آقای فرشید بختیاری به طرفیت اداره کل تأمین اجتماعی استان ایلام و به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت مستمری به موجب دادنامه شماره 9809970903502869ـ 1398/8/28 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

نظر به اینکه وصول حق بیمه از کارفرما برای سازمان به منزله قبول لیست و تأیید لیست توسط کارفرما بوده لذا از این زمان پرداخت مزایا برای سازمان دارای محمل قانونی است و دلیلی بر اجابت خواسته شاکی وجود ندارد بنا به مراتب فوق مستند به مفهوم مخالف مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به رد شکایت شاکی صادر می‌گردد. این رأی وفق ماده 65 قانون دیوان ظرف مدت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد.

رأی مذکور به موجب دادنامه شماره 9809970956903527 ـ 1398/11/19 در شعبه 20 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به جهت انقضای مهلت قانونی درخواست تجدیدنظرخواهی، تأیید شده است.

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/4/8 با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

 

رأی هیأت عمومی

الف ـ تعارض در آراء محرز است.

ب ـ براساس مواد 2، 36، 49 و 50 قانون تأمین اجتماعی ، پرداخت حق بیمه از مطالبات ممتاز سازمان تأمین اجتماعی است و کارفرما مسئول پرداخت حق بیمه است و تأخیر در پرداخت حق بیمه موجب تضییع حقوق بازماندگان نخواهد شد. ضمن آن که ماده 50 قانون مذکور و آرای صادر شده از هیأتهای حل اختلاف کار لازم‌الاتباع بوده و صرف نظر از اینکه حق بیمه در گذشته یا حال حاضر یا در آینده پرداخت شود، کاشف از تعلّق مستمری به شاکی از تاریخ فوت مورث است. به علاوه، براساس قسمت آخر ماده 36 قانون تأمین اجتماعی مصوب سال 1354: «... تأخیر کارفرما در پرداخت حق بیمه یا عدم ‌پرداخت آن رافع مسئولیت و تعهدات سازمان در مقابل بیمه شده نخواهد بود» و بر همین اساس، عدم پرداخت حق بیمه از سوی کارفرما نمی‌تواند مانع برخورداری بیمه‌شدگان از حقوق مکتسبه ناشی از اشتغال آنها گردد. بنا به مراتب فوق، دادنامه‌های‌ شماره 9709970901103301ـ 1397/9/27 (صادره از شعبه 61 بدوی دیوان عدالت اداری) که به موجب دادنامه شماره 9809970956901925 ـ 1398/7/17 (صادره از شعبه 20 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری) تأیید گردیده و شماره 9709970901103203ـ 1397/9/25 (صادره از شعبه 61 بدوی دیوان عدالت اداری) که به موجب دادنامه شماره 9809970956900278 ـ 1398/2/4 (صادره از شعبه 20 تجدیدنظر دیـوان عدالت اداری) تأیید شده و بر مبنای پرداخت مابه‌التفاوت مستمری بازنشستگی نـاشی از ارتقای شغلی و افزایش حقوق از زمان برقراری مستمری بازنشستگی اصدار یافته‌اند، صحیح و مطابق با قوانین و مقررات تشخیص داده می  شوند. این رأی به استناد بند  2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

معاون قضایی دیوان عدالت اداری ـ مهدی دربین

اخبار مرتبط